Ψυχάριον εί, βαστάζον νεκρόν.

μεταφορικά

Είναι ψυχωμένος, αυτός που οδηγεί τον νεκρό.

Είναι σπουδαίος όποιος κατορθώνει να θάψει τον κακό του εαυτό.