Ποταμός τα πόρρω ποτίζων, τα δε έγγιον καταλείπει.

λέγεται για

Ποταμού που ποτίζει μακρινά εδάφη ενώ αποφεύγει τα κοντινά.

Εκείνους που φροντίζουν τους ξένους (θέλοντας την εύνοια τους) και εγκαταλείπουν τους δικούς τους (τους οποίους θεωρούν δεδομένους).