σημαίνει πως
Ο αγράμματος και απαίδευτος άνθρωπος είναι θρασύς και αυθάδης, ενώ ο σώφρων συχνά γίνεται διστακτικός και οκνηρός λόγω περίσκεψης.
Παράδειγμα: Ο αγράμματος και απαίδευτος άνθρωπος είναι θρασύς και αυθάδης, ενώ ο σώφρων συχνά γίνεται διστακτικός και οκνηρός λόγω περίσκεψης. Τότε ταιριάζει η φράση: «Αμάθεια μεν θράσσος, λογισμός δε όκνον φέρει.»