σημαίνει ότι
κάποιος μπορεί να λέει ανοησίες, υπερβολές ή κουβέντες χωρίς σκέψη, όμως αυτός που ακούει πρέπει να έχει φρόνηση και κρίση· να ξεχωρίζει τι αξίζει και τι όχι. Δηλαδή: δεν παίρνουμε τα πάντα κατά γράμμα, δεν παρασυρόμαστε εύκολα, ο σοφός ακροατής φιλτράρει τα λόγια των άλλων. Η λέξη «λωλός» είναι παλιά λαϊκή λέξη και σημαίνει τον κουτό, τον ανόητο ή τον επιπόλαιο.
Παράδειγμα: κάποιος μπορεί να λέει ανοησίες, υπερβολές ή κουβέντες χωρίς σκέψη, όμως αυτός που ακούει πρέπει να έχει φρόνηση και κρίση· να ξεχωρίζει τι αξίζει και τι όχι. Τότε ταιριάζει η φράση: «Ας είναι λωλός που λέει, και φρόνιμος που ακούει.»