επειδή
Παλιότερα πίστευαν πως με τον βήχα και το συνάχι σπάει (φεύγει) το κρύωμα και γίνεται ο άρρωστος καλά.
Όταν παλιότερα πίστευαν πως με τον βήχα και το συνάχι σπάει (φεύγει) το κρύωμα και γίνεται ο άρρωστος καλά. Τότε ταιριάζει η φράση: «Βήχα και συνάχι, χαρά του που τα 'χει.»