Βιογραφία
Ο Διαμαντής Διαμαντόπουλος ήταν Έλληνας ζωγράφος, από τους σημαντικότερους του εικοστού αιώνα, με έργο πρωτοποριακό γεμάτο αναζητήσεις και χρωματικές εντάσεις. Γεννήθηκε στην Μαγνησία της Μικράς Ασίας το 1914 σε μια εύπορη μεγαλοαστική οικογένεια, και είχε 3 αδέρφια Ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός η μητέρα του είχε κληρονομήσει πλήθος εμπορικών καταστημάτων κι οι δυο γονείς είχαν ευρεία παιδεία. Το 1922 τα χάσανε όλα και μέσω Σμύρνης και Μυτιλήνης φτάσανε στην Αθήνα, χωρίς τον πατέρα ο οποίος χάθηκε στην καταστροφή της Σμύρνης. Λίγο μετά πέθανε από αρρώστια και ο μεγάλος αδερφός Κίμωνας, έμεινε η μητέρα με τα τρία της παιδιά να προσπαθεί να επιβιώσει σε ένα προσφυγικό σπιτάκι στον Βύρωνα. Παρά τις κακουχίες, προσπάθησε με κάθε τρόπο ώστε να μορφωθούν τα παιδιά της. Ο Διαμαντής έδειξε μεγάλη αγάπη για την ζωγραφική και την ποίηση και από το 1927 συνεργάστηκε -όπως και η αδερφή του-με το περιοδικό ”Η διάπλασις των παίδων” Τα κείμενα του κρίθηκαν άτεχνα, εν αντιθέσει με τα σκίτσα του που επιδοκιμάστηκαν από τον διευθυντή του περιοδικού, Ξενόπουλο. Επικεντρώθηκε στη ζωγραφική και το σχέδιο και το 1931 εξέθεσε έργα του με αποτέλεσμα να γνωριστεί με τους μεγάλους ζωγράφους της εποχής, όπως τον Γαλάνη, τον Τσαρούχη, τον Παρθένη. Ο τελευταίος τον παρότρυνε και τον βοήθησε να γραφτεί στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών όπου σπούδασε για 5 χρόνια, “με μεγάλες στερήσεις που θυμίζουν Γκόργκι” όπως ο ίδιος είχε πει.Το 1937 στρατεύτηκε για 4 χρόνια, επιστρέφοντας στην Αθήνα διορίστηκε ως καθηγητής σχεδίου σε γυμνάσια. Το 1944 συνελήφθη μαζί με τον αδερφό του από τους Γερμανούς ως αντιστασιακός και κρατήθηκε στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Ελευθερώθηκε μετά την απελευθέρωση της Αθήνας με την ψυχική του υγεία κλονισμένη. Ξεκίνησε να ζωγραφίζει ξανά και πήρε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής μέχρι, το 1950 οπότε αποφάσισε να απομονωθεί και να αφιερωθεί αποκλειστικά στη ζωγραφικά. Για 25 χρόνια δεν ξαναπήρε μέρος σε έκθεση και δεν έδειχνε παρά σε ελάχιστους τα έργα του. Το 1975 πείστηκε να δείξει την δουλειά του, επιστρέφοντας στον κόσμο των εκθέσεων και έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό. Τα επόμενα χρόνια θα τα περάσει ζωγραφίζοντας και εκθέτοντας χωρίς ωστόσο να έχει μεγάλη ανάμειξη στους καλλιτεχνικούς κύκλους. Ο Διαμαντόπουλος δεν παντρεύτηκε, δεν έκανε παιδιά και δεν είχε μεγάλο κοινωνικό κύκλο Εκτός για την τέχνη του, έγινε γνωστός και για την ιδιορρυθμία του, τις συγκρούσεις του με ομοτέχνους του, τις τάσεις απομόνωσής του, τον θολό ψυχικό του κόσμο (μια μανία καταδίωξης από Χωροφύλακες τον βασάνιζε για χρόνια). Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Ιουνίου του 1995 και κηδεύτηκε συνοδευόμενος από ελάχιστους φίλους.
Διαμαντής Διαμαντόπουλος Πίνακες