Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς (1906–1975) ήταν Ρώσος συνθέτης και πιανίστας, από τις σημαντικότερες μορφές της μουσικής του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1906 στην Αγία Πετρούπολη και πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου από τη μητέρα του. Σε ηλικία δεκατριών ετών εισήχθη στο Ωδείο της Πετρούπολης, όπου σπούδασε πιάνο και σύνθεση. Ως νεαρός μουσικός εργάστηκε συνοδεύοντας βωβές ταινίες στο πιάνο, εμπειρία που τον έφερε κοντά στον κινηματογράφο και στις εκφραστικές δυνατότητες της μουσικής εικόνας.
Η Πρώτη Συμφωνία του, που παρουσιάστηκε το 1926, τον έκανε διεθνώς γνωστό πριν συμπληρώσει τα είκοσι χρόνια του. Ακολούθησαν έργα για ορχήστρα, θέατρο και κινηματογράφο, καθώς και οι όπερες «Η μύτη» και «Η λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ». Η δεύτερη γνώρισε μεγάλη επιτυχία, αλλά το 1936 καταδικάστηκε δημόσια από την εφημερίδα Πράβντα. Η Πέμπτη Συμφωνία, το 1937, αποκατέστησε σε σημαντικό βαθμό τη δημόσια θέση του.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνέθεσε την Έβδομη Συμφωνία, τη «Συμφωνία του Λένινγκραντ». Παράλληλα με τη συνθετική του εργασία δίδαξε στα ωδεία του Λένινγκραντ και της Μόσχας. Συνεργάστηκε με σπουδαίους ερμηνευτές, όπως ο βιολονίστας Νταβίντ Όιστραχ και ο βιολοντσελίστας Μστισλάβ Ροστροπόβιτς.
Άφησε δεκαπέντε συμφωνίες, δεκαπέντε κουαρτέτα εγχόρδων, κοντσέρτα και πλήθος άλλων έργων. Στις τελευταίες συνθέσεις του ο ήχος γίνεται συχνά λιτός και εσωστρεφής. Παρά τη σοβαρή επιδείνωση της υγείας του, συνέχισε να γράφει μέχρι τη Σονάτα για βιόλα, λίγο πριν πεθάνει στη Μόσχα στις 9 Αυγούστου 1975.
