Βιογραφία
Ο Χέρμπερτ Μαρκούζε (Herbert Marcuse) ήταν φιλόσοφος, γερμανικής καταγωγής, κύριος εκπρόσωπος της νεομαρξιστικής «Κριτικής Θεωρίας» που αναπτύχθηκε από τη Σχολή της Φραγκφούρτης, ένας από τους θεμελιωτές της Νέας Αριστεράς (New Left), που εκδηλώθηκε αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και συσπείρωσε τους νεομαρξιστές διανοητές.. Η ριζική αντίθεσή του προς την κατεστημένη τάξη τον ανέδειξε τη δεκαετία του ’60 σε πνευματικό ηγέτη των φοιτητικών κινημάτων στις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη.Ο Χέρμπερτ Μαρκούζε γεννήθηκε στις 19 Ιουλίου 1898 στο Βερολίνο και ήταν γόνος μιας εύπορης εβραϊκής οικογένειας της, ο πατέρας του ήταν χρυσοχόος. Το 1917 έγινε οπαδός του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος λόγω της αντίθεσης του στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά δύο χρόνια αργότερα αποχώρησε διαφωνώντας με την επίσημη πολιτική του κόμματος. Μετά την αποτυχία της Γερμανικής Επανάστασης (1918-1919), αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική και αφιερώθηκε σε σπουδές φιλοσοφίας στο Βερολίνο και στο Φράιμπουργκ. Το 1933, μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, κατέφυγε αρχικά στη Γενεύη και στη συνέχεια στις ΗΠΑ. Το 1940 απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα και κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως αναλυτής πληροφοριών στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Το 1950 επέστρεψε στην ακαδημαϊκή σταδιοδρομία του, δίδαξε στα πανεπιστήμια Κολούμπια, Χάρβαρντ, Μπράντεϊ και Σαν Ντιέγκο ενώ παράλληλα υπήρξε επισκέπτης καθηγητής σε πολλά πανεπιστήμια της Δυτικής Ευρώπης και κυρίως στο Δυτικό Βερολίνο.
Το 1964 δημοσίευσε το βιβλίο «Ο Μονοδιάστατος Άνθρωπος» («One-Dimensional Man», στο οποίο υποστηρίζεται ότι το καπιταλιστικό σύστημα πέτυχε να εξουδετερώσει τη δυσαρέσκεια των καταπιεσμένων, δημιουργώντας τους μέσα από τον ύπουλο χειρισμό των μέσων επικοινωνίας ασήμαντες και υλικού χαρακτήρα επιθυμίες, που μπορούν εύκολα να ικανοποιηθούν. Μοναδική ελπίδα για τη σωτηρία του σύγχρονου ανθρώπου από την κατάσταση της αναισθησίας και του ευδαιμονισμού, είναι η αντίδραση από όσους φοιτητές δεν έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου και από μειονότητες φτωχότερων τάξεων, οι οποίες δεν είναι διατεθειμένες να συμβιβασθούν.
Ο Μαρκούζε παντρεύτηκε τρεις φορές και από τον πρώτο γάμο απέκτησε έναν γιο. Πέθανε στις 29 Ιουλίου 1979, στο Στάρνμπεργκ της Βαυαρίας, σε ηλικία 81 ετών.