Βιογραφία
Ο Μπανού Μπάκτα Αχάρια (Bhanubhakta Acharya)ήταν Νεπαλέζος ποιητής, ο πρώτος που έγραψε στην γλώσσα του Νεπάλ καθώς μέχρι τότε η λογοτεχνία γραφόταν στα σανσκριτικά, τα οποία δεν καταλάβαινε ο απλός λαός.. Γεννήθηκε στις 1814 στο Chundi Ramgha Gaun, ένα χωριό στο δυτικό Νεπάλ και έζησε το μεγαλύτερε μέρος της ζωής του στην πρωτεύουσα Κατμαντού.Ανήκε σε πλούσια οικογένεια με τον πατέρα του να είναι ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος. Εκπαιδεύτηκε στο σπίτι από τον παππού του και ζούσε ανέμελα μέχρι που συνάντησε έναν κηπουρό που είχε φτιάξει στο κτήμα τους ένα πηγάδι επειδή ήθελε να τον θυμούνται. Συγκλονισμένος από αυτόν τον απλό άνθρωπό, έγραψε το ποιήμα «Ο κηπουρός».
Εκείνη την εποχή, τα περισσότερα από τα γραπτά κείμενα της Νότιας Ασίας γράφονταν στα σανσκριτικά, τα οποία δεν ήταν προσιτά στον απλό λαό. Οι Βραχμάνοι ήταν η κάστα που κυριαρχούσε ως δάσκαλοι, λόγιοι και ιερείς, και η πρόσβαση στις θρησκευτικές γραφές και στα λογοτεχνικά έργα περιοριζόταν μόνο στους λίγους που είχαν τα μέσα να εκπαιδευτούν και να κατανοήσουν τα σανσκριτικά. Πολλοί ποιητές είχαν γράψει ποιήματα στα σανσκριτικά, ο Acharya άρχισε να γράφει ποιήματα στη νεπαλέζικη γλώσσα, ξεκινώντας κατά κάποιο τρόπο την λογοτεχνία στο Νεπάλ. Ένα από τα μεγάλα επιτεύγματά του ήταν που μετέφρασε τη «Ραμαγιάνα», το μεγάλο ινδικό έπος, από τα σανσκριτικά στα νεπαλικά, το οποίο θα διδάσκονταν έκτοτε πολλές γενιές Νεπαλέζων.
Το βασικό χαρακτηριστικό των γραπτών του ήταν η απλότητα με μια αίσθηση θρησκευτικότητας και ζεστασιάς. Δεν είναι πολλά γνωστά για την ζωή του, ξέρουμε πως από κάποια παρεξήγηση βρέθηκε στη φυλακή και το γράμμα που έγραψε στον πρωθυπουργό έγινε διάσημο και του χάρισε την ελευθερία του. Πέθανε το 1868 χωρίς να ξέρει πως κάποια μέρα θα γινόταν ένας από τους πιο σεβαστούς ποιητές της χώρας του.