Στίχοι Ζεν Δασκάλων για τον Θάνατο

Κοζάν Ιτσίκιο ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
Στίχοι Ζεν Δασκάλων για τον Θάνατο Kozan Ichikyo: Πέθανε την δωδεκάτη ημέρα του δεύτερου μήνα του 1360 σε ηλικία εβδομήντα επτά ετών. ΄ Σ΄αυτό τον κόσμο ήρθα με άδεια χέρια, Κι ανυπόδητος φεύγω. Η έλευση κι η αναχώρησή μου, Απλά δυο επεισόδια Συνδεδεμένα μεταξύ τους. Mumon Gensen: Πέθανε την εικοστή δεύτερη ημέρα του τρίτου μήνα το 1390 σε ηλικία εξήντα οκτώ ετών. ` Η ζωή μοιάζει με νέφος ομίχλης, Που βγαίνει από βραχώδες σπήλαιο, Κι ο θάνατος, Φεγγάρι που πορεύεται Στην επουράνια τροχιά του. Πολύ αν συλλογιστείς, Τί άραγε να σημαίνουν όλα αυτά, Θα μείνεις για πάντα δεμένος, Όπως το γαϊδούρι στον πάσσαλο. Taigen Sofu: Πέθανε την δεκάτη μέρα του δίσεκτου μήνα το 1555 σε ηλικία εξήντα ετών. ΄ Πλησιάζω τον καθρέφτη της ζωής μου Στο πρόσωπό μου: εξήντα χρόνια. Με μια κίνηση θρυμματίζω το είδωλο – Ο κόσμος πάλι γνώριμος, Όλα στην θέση τους. ` Dairin Soto: Πέθανε την εικοστή εβδόμη ημέρα του πρώτου μήνα του 1568 σε ηλικία ογδόντα εννέα ετών ΄ Μια ολόκληρη ζωή ακόνιζα το ξίφος μου, Και τώρα, κατάντικρυ στο Χάροντα, Το σέρνω απ΄το θηκάρι, και να: Σπασμένη είναι η λεπίδα – Αχ! Sengai Gibon: Πέθανε την έβδομη ημέρα του έβδομου μήνα το 1837 σε ηλικία ογδόντα οκτώ ετών. ` Κείνος που έρχεται, ξέρει μονάχα για τον ερχομό του, Κείνος που φεύγει, μόνο για την αναχώρησή του. Πώς να βρεις λύτρωση απ΄ αυτό το βάραθρο, Όταν γαντζώνεσαι στα βράχια της ακτής; Τα σύννεφα σκορπίζονται στα πλάτη, Χωρίς ποτέ να ξέρουν, πού τα οδηγούν οι άνεμοι. ΄ […..] ΄ Αν πεις : « Έλα ξανά αργότερα», Γρήγορα πάλι θα ΄ρθει να σ΄ αρπάξει. Καλύτερα να πεις: «Δεν θά΄μαι σπίτι, Μέχρι να γίνω ενενήντα εννιά χρονών». Gizan Zenrai: Πέθανε την εικοστή ογδόη ημέρα του Μαρτίου 1878 σε ηλικία εβδομήντα επτά ετών. ΄ Σ΄ αυτό τον κόσμο γεννήθηκα, Και τον αφήνω με το θάνατό μου. Σε χίλιες πόλεις Τα βήματά μου μ΄οδήγησαν Και σ΄αμέτρητα σπίτια – Και τί μ΄αυτό; Ένα φεγγάρι καθρεφτίζεται μες στο νερό, Ένα λουλούδι ανοίγει μες στον ουρανό, Ωιμέ!

Kozan Ichikyo: Πέθανε την δωδεκάτη ημέρα του δεύτερου μήνα του 1360 σε ηλικία εβδομήντα επτά ετών. ΄

Σ΄αυτό τον κόσμο ήρθα με άδεια χέρια,
Κι ανυπόδητος φεύγω.
Η έλευση κι η αναχώρησή μου,
Απλά δυο επεισόδια
Συνδεδεμένα μεταξύ τους.

Mumon Gensen: Πέθανε την εικοστή δεύτερη ημέρα του τρίτου μήνα το 1390 σε ηλικία εξήντα οκτώ ετών. `

Η ζωή μοιάζει με νέφος ομίχλης,
Που βγαίνει από βραχώδες σπήλαιο,
Κι ο θάνατος,
Φεγγάρι που πορεύεται
Στην επουράνια τροχιά του.
Πολύ αν συλλογιστείς,
Τί άραγε να σημαίνουν όλα αυτά,
Θα μείνεις για πάντα δεμένος,
Όπως το γαϊδούρι στον πάσσαλο.

Taigen Sofu: Πέθανε την δεκάτη μέρα του δίσεκτου μήνα το 1555 σε ηλικία εξήντα ετών.
΄
Πλησιάζω τον καθρέφτη της ζωής μου
Στο πρόσωπό μου: εξήντα χρόνια.
Με μια κίνηση θρυμματίζω το είδωλο –
Ο κόσμος πάλι γνώριμος,
Όλα στην θέση τους. `

Dairin Soto: Πέθανε την εικοστή εβδόμη ημέρα του πρώτου μήνα του 1568 σε ηλικία ογδόντα εννέα ετών
΄
Μια ολόκληρη ζωή ακόνιζα το ξίφος μου,
Και τώρα, κατάντικρυ στο Χάροντα,
Το σέρνω απ΄το θηκάρι, και να:
Σπασμένη είναι η λεπίδα –
Αχ!

Sengai Gibon: Πέθανε την έβδομη ημέρα του έβδομου μήνα το 1837 σε ηλικία ογδόντα οκτώ ετών. `

Κείνος που έρχεται, ξέρει μονάχα για τον ερχομό του,
Κείνος που φεύγει, μόνο για την αναχώρησή του.
Πώς να βρεις λύτρωση απ΄ αυτό το βάραθρο,
Όταν γαντζώνεσαι στα βράχια της ακτής;
Τα σύννεφα σκορπίζονται στα πλάτη,
Χωρίς ποτέ να ξέρουν, πού τα οδηγούν οι άνεμοι.
΄ […..]
΄
Αν πεις : « Έλα ξανά αργότερα»,
Γρήγορα πάλι θα ΄ρθει να σ΄ αρπάξει.
Καλύτερα να πεις:
«Δεν θά΄μαι σπίτι,
Μέχρι να γίνω ενενήντα εννιά χρονών».

Gizan Zenrai: Πέθανε την εικοστή ογδόη ημέρα του Μαρτίου 1878 σε ηλικία εβδομήντα επτά ετών.
΄
Σ΄ αυτό τον κόσμο γεννήθηκα,
Και τον αφήνω με το θάνατό μου.
Σε χίλιες πόλεις
Τα βήματά μου μ΄οδήγησαν
Και σ΄αμέτρητα σπίτια –
Και τί μ΄αυτό;
Ένα φεγγάρι καθρεφτίζεται μες στο νερό,
Ένα λουλούδι ανοίγει μες στον ουρανό,
Ωιμέ!