|
ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ |
|---|
ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ
Οι δεινόσαυροι, εμείςΓεννημένοι έτσι να είμαστε έτσι καθώς τα ασβεστωμένα πρόσωπα χαμογελούν καθώς ο κ. Θάνατος γελά καθώς οι ανελκυστήρες κόβονται καθώς τα πολιτικά τοπία διαλύονται καθώς το αγόρι στο σούπερ μάρκετ έχει πτυχίο πανεπιστημίου καθώς τα μολυσμένα ψάρια ξεστομίζουν τις μολυσμένες προσευχές τους καθώς ο ήλιος κρύβεται είμαστε γεννημένοι έτσι να είμαστε έτσι με αυτούς τους προσεκτικά τρελούς πολέμους με την όψη σπασμένων παραθύρων σε εργοστάσια να ατενίζουν το κενό με μπαρ όπου οι θαμώνες δεν μιλούν πλέον μεταξύ τους με τσακωμούς που καταλήγουν σε πυροβολισμούς και μαχαιρώματα γεννημένοι έτσι με νοσοκομεία που είναι τόσο ακριβά που είναι φθηνότερο να πεθάνεις με δικηγόρους που χρεώνουν τόσο ακριβά που είναι φθηνότερο να δηλώσεις ένοχος σε μια χώρα όπου οι φυλακές είναι γεμάτες και τα τρελοκομεία κλειστά σε έναν τόπο όπου οι μάζες ανυψώνουν ηλίθιους σε πλούσιους ήρωες γεννημένοι μέσα σ' αυτό περπατώντας και ζώντας μέσα σ' αυτό πεθαίνοντας λόγω αυτού μένοντας άφωνοι λόγω αυτού ευνουχισμένοι έκλυτοι αποκληρωμένοι λόγω αυτού εξαπατημένοι από αυτό χρησιμοποιημένοι από αυτό εξευτελισμένοι από αυτό εξοργισμένοι και απηυδισμένοι από αυτό βίαιοιαπάνθρωποιλόγω αυτού η καρδιά έχει μελανιάσει τα δάχτυλα πλησιάζουν το λαιμό το όπλο το μαχαίρι τη βόμβα τα δάχτυλα τείνουν προς έναν μη αποκρυνόμενο θεό τα δάχτυλα πλησιάζουν το μπουκάλι το χάπι τη σκόνη γεννημένοι σ' αυτό το θλιβερό θανατικό γεννημένοι με μια κυβέρνηση με 60 χρονών χρέος που σύντομα δε θα είναι ικανή να αποπληρώσει τους τόκους αυτού του χρέους και οι τράπεζες θα καούν το χρήμα θα καταστεί άχρηστο θα υπάρξουν φανερές και ατιμώρητες δολοφονίες στους δρόμους θα υπάρξουν όπλα και περιπλανώμενοι όχλοι η γη θα είναι άχρηστη η τροφή θα γίνει μια φθίνουσα απόδοση η πυρηνική ενέργεια θα έρθει στην κατοχή των πολλών εκρήξεις θα σείουν ακατάπαυστα τη γη ραδιενεργά ρομπότ θα κυνηγούν το ένα το άλλο οι πλούσιοι και οι επίλεκτοι θα παρακολουθούν από τους διαστημικούς σταθμούς η Κόλαση του Δάντη θα μοιάζει με παιδική χαρά ο ήλιος θα κρυφτεί και θα είναι νύχτα παντού τα δέντρα θα πεθάνουν η βλάστηση όλη θα πεθάνει ραδιενεργοί άνθρωποι θα τρώνε τη σάρκα ραδιενεργών ανθρώπων η θάλασσα θα μολυνθεί οι λίμνες και τα ποτάμια θα εξαφανιστούν η βροχή θα είναι ο επόμενος χρυσός σαπισμένα πτώματα ανθρώπων και ζώων θα ζέχνουν στο σκοτεινό άνεμο οι λίγοι τελευταίοι επιζήσαντες θα μολυνθούν από νέες και φρικιαστικές ασθένειες και οι διαστημικοί σταθμοί θα καταστραφούν από δολιοφθορές την έλλειψη προμηθειών το φυσικό φαινόμενο της φθοράς και θα υπάρξει η πιο όμορφη σιγή από ποτέ γεννημένη από αυτό ο ήλιος ακόμα εκεί κρυμμένος να περιμένει το επόμενο κεφάλαιο. Η ιδιοφυΐα του πλήθους Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα. Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του. Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη. Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό. Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη. Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη. Προσοχή στους κήρυκες, προσοχή στους γνώστες, προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία, προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια, είτε είναι περήφανοι γι’ αυτήν, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα, προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν, φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν, προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους, προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα, η αγάπη τους είναι μέτρια, ψάχνει το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν θέλουν μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά, θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε διαφέρει από το δικό τους. Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης, δεν θα καταλάβουν την τέχνη, θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών, μόνο ως αποτυχία του κόσμου. Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως, θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής και τότε θα σας μισήσουν και το μίσος τους, θα είναι τέλειο… Σαν ένα λαμπερό διαμάντι, σαν ένα μαχαίρι, σαν ένα βουνό, σαν μια τίγρη. Όπως το κώνειο. Η καλύτερη τέχνη τους… Hλιοβασίλεμα Κανείς δε λυπάται που φεύγω ούτε ακόμα κι εγώ όμως θα πρέπει να υπάρξει κάποιος τροβαδούρος ή τουλάχιστον ένα ποτήρι κρασί. Eνοχλεί πιστεύω τους νεώτερους κυρίως ένας μη βίαιος, αργός θάνατος κι όμως κάνει τον κάθε άνθρωπο να ονειρεύεται. Εύχεσαι να υπήρχε ένα παλιό καράβι με πανιά άσπρα απ' τ ́αλάτι και η θάλασσα να σκορπά υπαινιγμούς αθανασίας. Θάλασσα στη μύτη θάλασσα στα μαλλιά θάλασσα στο μεδούλι, στα μάτια και ναι, εκεί στο στήθος θα μας λείψει άραγε η αγάπη της γυναίκας, η μουσική, το φαγητό, ή το χοροπήδημα του μεγάλου μειώδους αλόγου να κλωτσά λάσπη και πεπρωμένα ψηλά και μακριά σε μια μόνο στιγμή την ώρα της δύσης; Όμως τώρα είναι η σειρά μου και δεν υπάρχει τίποτα το μεγαλειώδες σ'αυτό γιατί δεν υπήρχε τίποτα το μεγαλειώδες πιο πριν και σε κανένα μας, όπως τα σκουλήκια που τα'χουν απομακρύνει απ' το μήλο δεν του αξίζει καμιά αναστολή, ο θάνατος εισέρχεται στο στόμα μου και σα φίδι τυλίγεται στα δόντια μου κι αναρωτιέμαι εάν με τρομάζει ο σιωπηλός αλύπητος θάνατος που μοιάζει με τριαντάφυλλο που ξεραίνεται. |