|
Τζόναθαν Σουίφτ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Ήταν μια φορά ένας εγγλέζος γιατρός που τ ξεκίνησε με το καράβι του από το λιμάνι του Mπρίστολ, με σκοπό να φτάσει στις ανατολικές Iνδίες. Ένα βράδυ μια άγρια φουρτούνα βούλιαξε το καράβι του, όλοι οι ναύτες του πνίγηκαν και εκείνος κατάφερε να σωθεί αρπάζοντας ένα τραπέζι που βρέθηκε μπροστά του. Tο πρωί, κατάκοπος αλλά ευτυχισμένος που σώθηκε,έφτασε σε μια στεριά κι έπεσε αποκαμωμένος να κοιμηθεί πάνω στο χορτάρι. |
|---|
Τζόναθαν Σουίφτ
αποσπάσματα
από Εκδόσεις Καστανιώτης, μτφρ: Φώντας Κονδύλης "Ακινητοποιημένος πάνω στο κοντό πράσινο γρασίδι, δεμένο χειροπόδαρα με ψιλές, λεπτές κλωστές, το μόνο που αντίκριζα ήταν ένα γαλάζιο κομμάτι ουρανού. Ξαφνικά άκουσα έναν περίεργο θόρυβο, έμοιαζε με σούσουρο, λεπτές φωνές σε μια εντελώς άγνωστη σε μένα γλώσσα. Σε λίγο, πάνω στο πόδι και μετά στο στήθος μου ένιωσα να κινείται κάτι ζωντανό. Χαμήλωσα το μάτια και τι να δω; έναν ανθρώπινο πλάσμα όχι παραπάνω από δεκαπέντε πόντους ψηλό, ανέβαινε επάνω μου! Σίγουρα ακόμα κοιμάμαι σκέφτηκα, όμως το ανθρωπάκι συνέχιζε ν' ανεβαίνει πάνω στο σώμα μου. Ήταν σίγουρα πολεμιστής, γιατί κρατούσε τόξο και είχε φαρέτρα στην πλάτη. Δεν ήταν μόνος του. Τον ακολουθούσαν καμιά σαρανταριά παρόμοια πλάσματα όλα οπλισμένα." «[…] πρέπει να σου εξηγήσω ότι εδώ και εβδομήντα φεγγάρια έχουν δημιουργηθεί σ’αυτή την αυτοκρατορία δύο αντιμαχόμενα κόμματα, με τα ονόματα Τραμεκσάν και Σλαμεσκάν, που προέρχονται από τα ψηλοτάκουνα και χαμηλοτάκουνα παπούτσια τους με τα οποία διακρίνονται μεταξύ τους. Διατείνονται μάλιστα ότι τα ψηλοτάκουνα παπούτσια προσιδιάζουν πολύ περισσότερο στο αρχαίο μας σύνταγμα. […] Είναι τόση η έχθρα ανάμεσα σε αυτά τα δύο κόμματα, ώστε ούτε τρώνε, ούτε πίνουν, ούτε μιλάνε μεταξύ τους. […] Φοβόμαστε πως η αυτοκρατορική του η υψηλότητα, ο διάδοχος του θρόνου, δείχνει κάποια συμπάθεια προς τους Ψηλοτάκουνους, τουλάχιστον βλέπουμε καθαρά ότι το ένα τακούνι απ’ τα παπούτσια του είναι υψηλότερο απ’ το άλλο, πράγμα που κάνει ασταθές το περπάτημα του.» «[…] όπως όλοι ξέρουμε ο αρχαιότερος τρόπος να σπάμε τα αυγά πριν τα φάμε ήταν να τα χτυπάμε απ’ την φαρδύτερη άκρη τους, μα ο παππούς του σημερινού αυτοκράτορα όταν ήταν παιδί θέλησε να φάει ένα αυγό και , σπάζοντας το σύμφωνα με το παλιό έθιμο, έκοψε ένα δάχτυλο του. Τότε ο αυτοκράτορας πατέρας του έβγαλε διαταγή, προστάζοντας όλους τους υπηκόους τους με βαρύτατες ποινές, να σπάνε τα αυγά τους απ΄ την μικρότερη άκρη τους. Ο λαός αγανάκτησε τόσο πολύ με το νόμο αυτό, ώστε, όπως μας λέει η ιστορία μας, έγιναν έξι εξεγέρσεις για το θέμα αυτό, στις οποίες ένας αυτοκράτορας έχασε την ζωή του και ένας άλλος το στέμμα του.» «[…] Η ομορφότερη ανάμεσα σε αυτές τις κυρίες των τιμών, ένα ευχάριστο δεσποινάριο δεκαέξι χρόνων, μ’ έβαζε να καβαλικεύω τις ρώγες των βυζιών της, μαζί με πολλά άλλα, τα οποία, ας με συγχωρέσει ο αναγνώστης, δεν θα αναφέρω λεπτομέρειες. […] εκατοντάδες άτομα της Αυλής βγήκαν και είδαν την μαϊμού να κάθεται πάνω στο γείσο ενός κτηρίου, κρατώντας με σαν βρέφος με το μπροστινό της πόδι και να με ταΐζει με το άλλο, μπουκώνοντας με στο στόμα κάποιο φαγώσιμο. [..] Κάμποσοι αυλικοί του αυτοκράτορα, ανοίγοντας δρόμο ανάμεσα στο πλήθος, με παρακαλούσαν να πάω αμέσως στο παλάτι, όπου είχαν πάρει φωτιά τα ιδιαίτερα διαμερίσματα της Αυτής αυτοκρατορικής μεγαλειότητας. […] Η καλή τύχη το’ φερε να μην έχω ανακουφιστεί ούτε μια φορά από το προηγούμενο βράδυ. […] εξακοντίζοντας τα ούρα με τόση ευθυβολία ώστε μέσα σε τρία λεπτά είχε σβήσει εντελώς η φωτιά… […] με διαβεβαίωσε ιδιαιτέρως ότι η αυτοκράτειρα, με φρίκη για την αποτρόπαιη πράξη μου, μετακόμισε στην πιο μακρινή άκρη του παλατιού, με την αμετακίνητη απόφαση να μην επισκευαστούν ποτέ τα διαμερίσματα εκείνα για προσωπική χρήση και μπροστά στους έμπιστους της ορκίστηκε να με εκδικηθεί.» |