Χοσέ Ριζάλ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Χοσέ Ριζάλ
Μην με αγγίζεις

Αποσπάσματα

Ο Captain Tiago διέθετε ιδιοκτησία στο Santo Cristo, στο Calle de Analoague και στο Calle del Rosario. Αυτός και ένας κινέζος εκτελούσαν όλα τα συμβόλαια διακίνησης οπίου, το οποίο εκμεταλλευόταν στο έπακρο, και είναιπεριττό να πω, έβγαζε πολλά χρήματα. Τρέφει τους κρατούμενους του Μπιλιμπίντ και πουλάει ζακάτη σε πολλά από τα καλύτερα σπίτια της Μανίλα. Έχει καλές σχέσεις με τις αρχές, ευέλικτος, και ακόμη τολμηρός όταν πρέπει να ριψοκινδυνέψει την περιουσία άλλων ανθρώπων. Ήταν ο μόνος αντίπαλος, και μάλιστα τρομακτικός, ενός άνδρα που ονομάζεται Pérez όσον αφορούσε τα ενοίκια και τις δημοπρασίες εμπορευμάτων ή θέσεων εργασίας που η κυβέρνηση των Φιλιππίνων εμπιστεύεται σε ιδιώτες. Τη στιγμή που ξεδιπλώθηκαν αυτά τα γεγονότα, ο καπετάνιος Tiago ήταν τόσο χαρούμενος όσο ένας άντρας με μικρό κεφάλι στη χώρα. Ήταν πλούσιος, και βρισκόταν σε ειρήνη με τον Θεό, την κυβέρνηση και τους ανθρώπους.

Το ότι ήταν σε ειρήνη με τον Θεό ήταν αναμφισβήτητο και σχεδόν δογματικό. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να έρχεται σε αντίθεση με τον Θεό όταν κάποιος έχει βρει την γαλήνη στη γη, όταν δεν χρειάζεται να επικοινωνεί με τον Θεό, ούτε του έχει δανείσει ποτέ χρήματα. Ποτέ δεν προσευχήθηκε στον Θεό, ακόμα και όταν βρισκόταν σε μεγάλη ανάγκη. Ήταν πλούσιος και ο χρυσός του προσευχόταν γι αυτόν. Για τις μάζες και για τις ελεημοσύνες, ο Θεός έχει δημιουργήσει ισχυρούς, αδέκαστους ιερείς. Για τις προσευχές και τα κομποσκοίνια, ο Θεός στην άπειρη καλοσύνη του δημιούργησε τους φτωχούς, προς όφελος των πλουσίων, στην πραγματικότητα, αφού για ένα πέσος οι φτωχοί θα απαγγείλουν και τα δεκαέξι μυστήρια και θα διαβάζουν όλα τα ιερά κείμενα, συμπεριλαμβανομένης της εβραϊκής Βίβλου, εάν αυξηθεί η πληρωμή. Εάν σε μια εποχή μεγάλης ανάγκης κάποιος απαιτούσε την παρέμβαση του ουρανού και δεν μπορούσε να βρει ούτε ένα κινεζικό κερί, θα απευθυνόταν στους αγίους στους οποίους είχε αφιερώσει τον εαυτό του, υποσχόμενος πολλά πράγματα για να τους υποχρεώσει και να καταλήξει να τους πείσει για την καλή θέληση των επιθυμιών του.

[...]
Μπορώ να παραδεχτώ ότι η κυβέρνηση δεν γνωρίζει τον λαό, αλλά πιστεύω κι ότι οι άνθρωποι γνωρίζουν λιγότερο για την κυβέρνηση. Υπάρχουν άχρηστοι αξιωματούχοι, κακοί, αν θέλετε, αλλά υπάρχουν και καλοί, και αυτοί δεν μπορούν να επιτύχουν τίποτα επειδή συναντούν μια αδρανή μάζα, τον πληθυσμό που συμμετέχει ελάχιστα σε θέματα που τους αφορούν.

[...]
Οι νέοι μας δεν σκέφτονται τίποτα περισσότερο από ερωτικές σχέσεις και απολαύσεις. Περνούν περισσότερο χρόνο προσπαθώντας να αποπλανήσουν τις νέες γυναίκες παρά να σκεφτούν την ευημερία της χώρας τους. Οι γυναίκες μας, για να φροντίσουν το σπίτι και την οικογένεια του Θεού, ξεχνούν τη δική τους. Οι άντρες μας περιορίζουν τις δραστηριότητές τους σε ανηθικότητες και τους ηρωισμούς τους σε επαίσχυντες πράξεις. Τα παιδιά ξυπνούν σε μια ομίχλη ρουτίνας, οι έφηβοι ζουν τα καλύτερα χρόνια τους χωρίς ιδανικά, και οι μεγαλύτεροί τους είναι στείροι, χρησιμεύουν μονάχα για να καταστρέφουν τους νέους με το παράδειγμα τους.

[...]
Τι είπαν αυτές οι δύο ψυχές που επικοινωνούν μέσω της γλώσσας των ματιών, πιο τέλεια από εκείνη των χειλιών, τη γλώσσα που δίνεται στην ψυχή με τέτοιο τρόπο ώστε ο ήχος να μην επηρεάζει την έκσταση του συναισθήματος; Σε τέτοιες στιγμές, όταν οι σκέψεις δύο ευτυχισμένων όντων διεισδύουν στις ψυχές η μία της άλλης, μέσα από τα μάτια, η προφορική λέξη σταματά, αγενής και αδύναμη - είναι όπως ο σκληρός , αργός βρυχηθμός της βροντής σε σύγκριση με την ταχύτητα της εκθαμβωτικής αστραπής, εκφράζοντας συναισθήματα ήδη αναγνωρισμένα, ιδέες που έχουν ήδη κατανοηθεί, και αν χρησιμοποιηθούν οι λέξεις, είναι μόνο εξαιτίας της επιθυμία της καρδιάς, να κυριαρχεί σε όλο το ον και να το πλημμυρίζει με ευτυχία, θέλοντας να δώσει σε ολόκληρο τον ανθρώπινο οργανισμό με όλες τις σωματικές και ψυχικές του δυνάμεις, έκφραση στο τραγούδι της χαράς που κυλάει μέσα στην ψυχή. Στην ερωτηματική ματιά της αγάπης, καθώς αναβοσβήνει και στη συνέχεια κρύβεται, η ομιλία δεν έχει καμία απάντηση. Το χαμόγελο, το φιλί, είναι η απάντηση.