Πέτρος Β' Πέτροβιτς-Νιέγκος

Πέτρος Β' Πέτροβιτς-Νιέγκος ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Γράφτηκε το 1847 και σε 2800 στίχους περιγράφει τον αγώνα του Μαυροβουνίου για να κρατήσει ζωντανό τον πολιτισμό του ενώ συγχρόνως προτρέπει τον λάο του να πολεμήσει για την ανεξαρτησία του από τους Οθωμανούς.
Πέτρος Β' Πέτροβιτς-Νιέγκος ΣΤΕΦΑΝΩΜΕΝΟ ΒΟΥΝΟ απόσπασμα [...] Έχω ταξιδέψει σε μεγάλο μέρος του κόσμου. Στα πιο ιερά μέρη της λατρείας του Θεού. όπου η γη έχει σηκωθεί προς τον ουρανό, Έχω δει, το ένα μετά το άλλο, και έχω εισπνεύσει τον ιερό καπνό των βωμών. Ανέβηκα στο Άγιο Όρος των Ελαιών, από τον οποίο την πιο φρικτή της πρόβλεψη για την κακή της μοίρα κάποτε άκουσε η Ιερουσαλήμ. Έχω επισκεφτεί και τα τρία σπήλαια: εκεί που ανέτειλε ο ήλιος του Χριστιανισμού, εκεί όπου οι ουρανοί έριξαν το φως στη φάτνη, και όπου ήρθαν οι μάγοι με τις προσφορές τους να υποκλιθούν μπροστά στο μοναδικό ουράνιο παιδί. Έχω δει επίσης τον κήπο της Γεθσημανής, δυσφημισμένος από την αμαρτία, το πάθος και την προδοσία. Ο κακός άνεμος έσβησε το ιερό καντήλι! Βλέπουμε άσχημα αγκάθια να έχουν πολλαπλασιαστεί Και να βρίσκονται σκορπισμένα στα εύφορα χωράφια, Όπου ο ναός του Ομάρ έχει ανυψωθεί στον ουρανό στα ιερά θεμέλια του Σολομώντα· Η Αγία Σοφία δεν είναι παρά στάβλος πλέον. Ασυνήθιστα είναι τα ίχνη των γήινων πραγμάτων. Είναι γεμάτα τρελές μεταμορφώσεις. Όλη η φύση συνεχίζει να τρέφεται Από το πιο αγνό γάλα του καθαρού ηλιακού φωτός. Αλλά το γάλα, επίσης, μετατρέπεται σε καυτή φλόγα. σήμερα μαραίνει αυτό που τάιζε χθες. Δεν έχουν όλα τα ποτάμια σε αυτή τη γη το είδος της κοίτης που πρέπει να έχουν για τη ροή τους. Δεν βλέπουμε αυτά τα τρομακτικά πράγματα; Να καταστρέφουν τη γη αλύπητα; Ο χρόνος μας στη γη και το ανθρώπινο πεπρωμένο, δύο πρόσωπα ύψιστου παραλογισμού, η πιο βαθιά επιστήμη χωρίς τάξη, τα παιδιά ή οι πατέρες των ονείρων του ανθρώπου - φανταζόμαστε μόνο αυτή τη σειρά, ποιανού το βαθύ μυστικό δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε; Είναι αλήθεια ότι τα πράγματα είναι όπως φαίνονται; ή τα μάτια μας μόνο έτσι μας εξαπατούν; Ο κόσμος απαιτεί κάποιου είδους σταθερή δράση, Το καθήκον γεννά νέες υποχρεώσεις, και η άμυνα είναι στενά συνδεδεμένη με τη ζωή! Η φύση παρέχει τα πάντα με όπλα ενάντια σε μια δύναμη που είναι συχνά αχαλίνωτη, ενάντια στην ταλαιπωρία και τη δυσαρέσκεια. Οι αιχμηρές άλρες υπάρχουν για να προστατεύουν τα κοτσάνια του καλαμποκιού, και τα αγκάθια υπερασπίζονται ένα τριαντάφυλλο από το να μαδηθεί. Μυριάδες δόντια έχει ακονίσει η φύση και έχει μυτερά αμέτρητα κέρατα. Διάφοροι φλοιοί δέντρων, φτερά και η ταχύτητα των ποδιών, και μια σειρά φαινομενικής αταξίας, ακολουθεί πάντα κάποια συγκεκριμένη τάξη. Πάνω από όλο αυτό το τεράστιο οικοδόμημα και πάλι μια σοφή, ισχυρή δύναμη, βασιλεύει υπέρτατα. Δεν θα επιτρέψει στο κακό να θριαμβεύσει. Σκουπίζει τη σπίθα, χτυπάει το φίδι στο κεφάλι. Ο άντρας υπερασπίζεται τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Οι άνθρωποι υπερασπίζονται την εκκλησία και το έθνος τους. Η τιμή είναι το ιερό κειμήλιο ενός έθνους. Οι γενιές πρέπει να σηκώσουν το δικό τους βάρος. Οι νέες ανάγκες γεννούν νέες δυνάμεις στον άνθρωπο. Κάθε πράξη ενισχύει το ανθρώπινο πνεύμα. Η μεγάλη πίεση φέρνει τον κεραυνό στη δράση. Το χτύπημα βγάζει μια σπίθα από την πέτρα, χωρίς το χτύπημα η σπίθα μένει φυλακισμένη Τα βάσανα είναι η αρετή του Σταυρού. Μετριασμένη σε δοκιμασίες και βάσανα, η ψυχή τροφοδοτεί το σώμα με ηλεκτρική φωτιά, μέσω της ελπίδας η ψυχή δένεται με τον Παράδεισο, καθώς η ακτίνα του ήλιου δένει σταγονίδια με τον ήλιο. Τι είναι ο άνθρωπος; (Και είναι η μοίρα του να είναι άνθρωπος!) Ένα μικρό πλάσμα που ξεγελιέται συχνά από τη γη, όμως βλέπει ότι η γη δεν είναι γι' αυτόν. Δεν είναι το πραγματικό πιο αινιγματικό από το όνειρο; Αν ο άνθρωπος αποκτήσει ένα τίμιο όνομα στη γη, η γέννησή του τότε δεν ήταν καθόλου μάταιη. Αλλά χωρίς το τίμιο όνομά του - τι είναι; Γενιά που φτιάχτηκε για να τραγουδιέται, οι μούσες θα συναγωνίζονται για πολλούς αιώνες να σου πλέκω γιρλάντες αντάξιες σου. Το παράδειγμά σας θα διδάξει τους τραγουδιστές πώς πρέπει να μιλάει κανείς για αθανασία! Ένας σκληρός αγώνας είναι μπροστά για όλους σας: Μέρος της φυλής σας έχει απαρνηθεί τις δικές του ρίζες και ως εκ τούτου υπηρετεί το σκοτεινό Μαμωνά! Η κατάρα της ντροπής έχει πλέον πέσει πάνω της. Τι είναι η Βοσνία και η μισή Αλβανία; Είναι αδέρφια σου της ίδιας καταγωγής. Ενωμένοι όλοι, υπάρχει αρκετή δουλειά για όλους! Το πεπρωμένο σου είναι να σηκώσεις τον Σταυρό του σκληρού αγώνα κατά αδελφών και εχθρών! Το στεφάνι είναι βαρύ, αλλά ο καρπός είναι τόσο γλυκός! Χωρίς θάνατο δεν υπάρχει ανάσταση. Κάτω από ένα σάβανο δόξας σε βλέπω και η τιμή του έθνους μας αναστήθηκε. Βλέπω επίσης το βωμό στραμμένο προς τα ανατολικά και ένα μυρωδάτο θυμίαμα αναμμένο πάνω του. Πέθανε με δόξα, αν όντως πρέπει να πεθάνεις! [...]

Πέτρος Β' Πέτροβιτς-Νιέγκος

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
Γράφτηκε το 1847 και σε 2800 στίχους περιγράφει τον αγώνα του Μαυροβουνίου για να κρατήσει ζωντανό τον πολιτισμό του ενώ συγχρόνως προτρέπει τον λάο του να πολεμήσει για την ανεξαρτησία του από τους Οθωμανούς.

Πέτρος Β' Πέτροβιτς-Νιέγκος

ΣΤΕΦΑΝΩΜΕΝΟ ΒΟΥΝΟ

απόσπασμα

[...] Έχω ταξιδέψει σε μεγάλο μέρος του κόσμου.
Στα πιο ιερά μέρη της λατρείας του Θεού.
όπου η γη έχει σηκωθεί προς τον ουρανό,
Έχω δει, το ένα μετά το άλλο,
και έχω εισπνεύσει τον ιερό καπνό των βωμών.
Ανέβηκα στο Άγιο Όρος των Ελαιών,
από τον οποίο την πιο φρικτή της πρόβλεψη
για την κακή της μοίρα κάποτε άκουσε η Ιερουσαλήμ.

Έχω επισκεφτεί και τα τρία σπήλαια:
εκεί που ανέτειλε ο ήλιος του Χριστιανισμού,
εκεί όπου οι ουρανοί έριξαν το φως στη φάτνη,
και όπου ήρθαν οι μάγοι με τις προσφορές τους
να υποκλιθούν μπροστά στο μοναδικό ουράνιο παιδί.
Έχω δει επίσης τον κήπο της Γεθσημανής,
δυσφημισμένος από την αμαρτία, το πάθος και την προδοσία.
Ο κακός άνεμος έσβησε το ιερό καντήλι!
Βλέπουμε άσχημα αγκάθια να έχουν πολλαπλασιαστεί
Και να βρίσκονται σκορπισμένα στα εύφορα χωράφια,
Όπου ο ναός του Ομάρ έχει ανυψωθεί στον ουρανό
στα ιερά θεμέλια του Σολομώντα·

Η Αγία Σοφία δεν είναι παρά στάβλος πλέον.
Ασυνήθιστα είναι τα ίχνη των γήινων πραγμάτων.
Είναι γεμάτα τρελές μεταμορφώσεις.
Όλη η φύση συνεχίζει να τρέφεται
Από το πιο αγνό γάλα του καθαρού ηλιακού φωτός.
Αλλά το γάλα, επίσης, μετατρέπεται σε καυτή φλόγα.
σήμερα μαραίνει αυτό που τάιζε χθες.
Δεν έχουν όλα τα ποτάμια σε αυτή τη γη
το είδος της κοίτης που πρέπει να έχουν για τη ροή τους.
Δεν βλέπουμε αυτά τα τρομακτικά πράγματα;
Να καταστρέφουν τη γη αλύπητα;

Ο χρόνος μας στη γη και το ανθρώπινο πεπρωμένο,
δύο πρόσωπα ύψιστου παραλογισμού,
η πιο βαθιά επιστήμη χωρίς τάξη,
τα παιδιά ή οι πατέρες των ονείρων του ανθρώπου -
φανταζόμαστε μόνο αυτή τη σειρά,
ποιανού το βαθύ μυστικό δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε;
Είναι αλήθεια ότι τα πράγματα είναι όπως φαίνονται;
ή τα μάτια μας μόνο έτσι μας εξαπατούν;
Ο κόσμος απαιτεί κάποιου είδους σταθερή δράση,
Το καθήκον γεννά νέες υποχρεώσεις,
και η άμυνα είναι στενά συνδεδεμένη με τη ζωή!
Η φύση παρέχει τα πάντα με όπλα
ενάντια σε μια δύναμη που είναι συχνά αχαλίνωτη,
ενάντια στην ταλαιπωρία και τη δυσαρέσκεια.
Οι αιχμηρές άλρες υπάρχουν για να προστατεύουν
τα κοτσάνια του καλαμποκιού,
και τα αγκάθια υπερασπίζονται
ένα τριαντάφυλλο από το να μαδηθεί.
Μυριάδες δόντια έχει ακονίσει η φύση
και έχει μυτερά αμέτρητα κέρατα.
Διάφοροι φλοιοί δέντρων,
φτερά και η ταχύτητα των ποδιών,
και μια σειρά φαινομενικής αταξίας,
ακολουθεί πάντα κάποια συγκεκριμένη τάξη.

Πάνω από όλο αυτό το τεράστιο οικοδόμημα
και πάλι μια σοφή, ισχυρή δύναμη, βασιλεύει υπέρτατα.
Δεν θα επιτρέψει στο κακό να θριαμβεύσει.
Σκουπίζει τη σπίθα, χτυπάει το φίδι στο κεφάλι.
Ο άντρας υπερασπίζεται τη γυναίκα του και τα παιδιά του.
Οι άνθρωποι υπερασπίζονται την εκκλησία και το έθνος τους.
Η τιμή είναι το ιερό κειμήλιο ενός έθνους.
Οι γενιές πρέπει να σηκώσουν το δικό τους βάρος.
Οι νέες ανάγκες γεννούν νέες δυνάμεις στον άνθρωπο.
Κάθε πράξη ενισχύει το ανθρώπινο πνεύμα.
Η μεγάλη πίεση φέρνει τον κεραυνό στη δράση.
Το χτύπημα βγάζει μια σπίθα από την πέτρα,
χωρίς το χτύπημα η σπίθα μένει φυλακισμένη
Τα βάσανα είναι η αρετή του Σταυρού.
Μετριασμένη σε δοκιμασίες και βάσανα, η ψυχή
τροφοδοτεί το σώμα με ηλεκτρική φωτιά,
μέσω της ελπίδας η ψυχή δένεται με τον Παράδεισο,
καθώς η ακτίνα του ήλιου δένει σταγονίδια με τον ήλιο.
Τι είναι ο άνθρωπος; (Και είναι η μοίρα του να είναι άνθρωπος!)
Ένα μικρό πλάσμα που ξεγελιέται συχνά από τη γη,
όμως βλέπει ότι η γη δεν είναι γι' αυτόν.

Δεν είναι το πραγματικό πιο αινιγματικό από το όνειρο;
Αν ο άνθρωπος αποκτήσει ένα τίμιο όνομα στη γη,
η γέννησή του τότε δεν ήταν καθόλου μάταιη.
Αλλά χωρίς το τίμιο όνομά του - τι είναι;
Γενιά που φτιάχτηκε για να τραγουδιέται,
οι μούσες θα συναγωνίζονται για πολλούς αιώνες
να σου πλέκω γιρλάντες αντάξιες σου.
Το παράδειγμά σας θα διδάξει τους τραγουδιστές
πώς πρέπει να μιλάει κανείς για αθανασία!
Ένας σκληρός αγώνας είναι μπροστά για όλους σας:
Μέρος της φυλής σας έχει απαρνηθεί τις δικές του ρίζες
και ως εκ τούτου υπηρετεί το σκοτεινό Μαμωνά!
Η κατάρα της ντροπής έχει πλέον πέσει πάνω της.
Τι είναι η Βοσνία και η μισή Αλβανία;
Είναι αδέρφια σου της ίδιας καταγωγής.
Ενωμένοι όλοι, υπάρχει αρκετή δουλειά για όλους!
Το πεπρωμένο σου είναι να σηκώσεις τον Σταυρό
του σκληρού αγώνα κατά αδελφών και εχθρών!
Το στεφάνι είναι βαρύ, αλλά ο καρπός είναι τόσο γλυκός!
Χωρίς θάνατο δεν υπάρχει ανάσταση.
Κάτω από ένα σάβανο δόξας σε βλέπω
και η τιμή του έθνους μας αναστήθηκε.
Βλέπω επίσης το βωμό στραμμένο προς τα ανατολικά
και ένα μυρωδάτο θυμίαμα αναμμένο πάνω του.
Πέθανε με δόξα, αν όντως πρέπει να πεθάνεις!
[...]