|
Οκότ Π'μπίτεκ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ "Το τραγούδι της Lawino" είναι ένα επικό ποίημα που αναδεικνύει τα βάσανα μιας Αφρικανής συζύγου της οποίας ο σύζυγος παρασύρεται από τη ζωή στην πόλη και θέλει να μοιάσει σους δυτικούς αποικιοκράτες. Μια κραυγή κατά της δυτικοποίησης της χώρας του. |
|---|
Οκότ Π'μπίτεκSong of Lawino«Λέει ότι οι μαύροι είναι πρωτόγονοιΚαι οι τρόποι τους είναι εντελώς επιβλαβείς Οι χοροί τους είναι θανάσιμες αμαρτίες Είναι αδαείς, φτωχοί και άρρωστοι! ...» […] «Ο άντρας μου με κακοποιεί Και μένα και τους γονείς μου Λέει τρομερά πράγματα για τη μητέρα μου Και ντρέπομαι τόσο πολύ! ...» [...] «Ο Ocol δεν είναι πια ερωτευμένος. Με τον παλιό τύπο, Είναι ερωτευμένος με ένα σύγχρονο κορίτσι. Το όνομα της όμορφης; Είναι η Κλημεντίνη. Αδερφέ, όταν βλέπει την Κλημεντίνη! Η ομορφιά της τον εμπνέει Μοιάζει με λευκή γυναίκα. Τα χείλη της είναι καυτά. Σαν λαμπερό κάρβουνο. Μοιάζει με την άγρια γάτα. Που έχει βουτήξει το στόμα της στο αίμα. [...] «Η μυρωδιά του καρβολικού σαπουνιού, Με αρρωσταίνει. Και η μυρωδιά της πούδρας; Προκαλεί τα φαντάσματα στο κεφάλι μου. Τότε είναι απαραίτητο να φέρουμε μια κατσίκα. Από τον αδερφό της μητέρας μου.. Η θυσία τελειώνει.. Το τύμπανο του χορού των φαντασμάτων πρέπει να ηχήσει. Το φάντασμα να παρουσιαστεί. Και η ειρήνη μου να αποκατασταθεί.» [...] «Συγχώρεσέ με, αδερφέ Μην νομίζεις ότι προσβάλλω Την γυναίκα με την οποία μοιράζομαι Τον σύζυγός μου! Μη νομίζεις ότι η γλώσσα μου Οξύνεται από τη ζήλια. Είναι το θέαμα της Τίνας Αυτό προκαλεί συμπάθεια από Την καρδιά μου." (SOL, P.39) Τότε βγαίνει η αλήθεια: «Δεν αρνούμαι Είμαι λίγο ζηλιάρα Δεν είναι καλό να λες ψέματα, Όλοι υποφέρουμε από λίγη ζήλια. Σε πιάνει απροειδοποίητα Σαν τα φαντάσματα που φέρνουν πυρετούς. Εκπλήσσει τον κόσμο Σαν τρέμουλο της γης: Όταν όμως βλέπεις την όμορφη γυναίκα Με την οποία μοιράζομαι τον άντρα μου Την λυπάσαι λίγο». [...] «Δεν μπορώ να χορέψω τη ρούμπα, Η μητέρα μου με δίδαξε Τους όμορφους χορούς του Acoli. Δεν ξέρω τους χορούς των λευκών. Δεν θα σε εξαπατήσω, Δεν μπορώ να χορέψω τη σάμπα, Με είδες κάποτε στο χορό του Όρακ Ο χορός για τους νέους Ο χορός του λαού μας» [...] «Όταν τα τύμπανα σφύζουν Και οι μαύροι νέοι Έχουν σηκωθεί αφήνοντας πολλή σκόνη Χορεύεις με σθένος και υγεία Χορεύεις άτακτα και με περηφάνια Χορεύεις με το Πνεύμα, Συναγωνίζεσαι, προσβάλλεις, προκαλείς Προκαλείς όλους», [...] Είμαι περήφανη για τα μαλλιά Με το οποίο γεννήθηκα Και ας μην υπάρχει λευκή γυναίκα Να Θέλει να της φτιάξουν τα μαλλιά Σαν τα δικά μου, Γιατί είναι περήφανη Για τα μαλλιά με τα οποία γεννήθηκε.» [...] «Καμιά λεοπάρδαλη Δεν θα μεταμορφωνόταν σε ύαινα, Και ο λοφιοφόρος γερανός Δεν θα ήθελε να αλλάξει Σε τολμηρό, Σαρκοφάγο Γύπα Η μακρύλαιμη και χαριτωμένη καμηλοπάρδαλη Δεν μπορεί να γίνει μαϊμού. Μην αφήνεται κανείς Να ξεριζώνει τις ρίζες του.» [...] Δεν αστειεύεται ποτέ Με κανέναν Πλέον λέει πως Δεν έχει χρόνο Να κάτσει γύρω από τη βραδινή φωτιά. [...] Στη σοφία των Acoli Ο χρόνος δεν μοιράζεται ανόητα Σε δευτερόλεπτα και λεπτά Δεν ρέει Σαν μπύρα στην κανάτα Δεν τον ρουφάει κανείς Μέχρι να τελειώσει. |