ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ   Η ΙΣΤΟΡΙΑ

661

Αραβικές
κατακτήσεις
Τα 2 πρώτα χαλιφάτα
Υπό την ηγεσία του Μωάμεθ ο οποίος έβαλε τα θεμέλια για τη θρησκευτική και πολιτική ένωση των Αράβων, οι σκορπισμένες φυλές της αραβικής χερσονήσου ενώθηκαν και σταδιακά ξεκίνησαν να επεκτείνονται. Μετά το θάνατο του Μωάμεθ το 632, υπό την ηγεσία του πεθερού του χαλίφη Αμπου Μπακρ, (χαλίφης σημαίνει διάδοχος ή υπηρέτης του Θεού) και του χαλίφη Ομάρ, η νέα θρησκεία του Ισλάμ ξεχύθηκε έξω από την αραβική χερσόνησο. Οι ενωμένοι υπό το Ισλάμ Άραβες θέλησαν να ξεφύγουν από την θερμή έρημο με τα περιορισμένα φυσικά αγαθά και αναγκαστικά ήρθαν σε σύγκρουση με τα δύο μεγάλα γειτονικά κράτη, το περσικό και το βυζαντινό. Η Περσία κατακτήθηκε σχεδόν αμέσως, ενώ το Βυζάντιο άντεξε αλλά έχασε στα επόμενα δέκα χρόνια τις ανατολικές του επαρχίες (τις οποίες τους επόμενους αιώνες θα ανακαταλαμβάνει ανά περιόδους). Τα πολιτικο-θρησκευτικά κράτη που δημιουργήθηκαν και εξουσιάζονταν από τους οι χαλίφηδες ονομάστηκαν χαλιφάτα, το πρώτο στη μακρά διαδοχή των δυναστειών και εμιράτων της ισλαμικής αυτοκρατορίας. ονομάστηκε πρωταρχικό η Ρασιντούν (632-661), ήταν ο τόπος κυριαρχίας των τεσσάρων πρώτων χαλίφηδων της ιστορίας του Ισλάμ. Στην ακμή του τα σύνορα του χαλιφάτου εκτείνονταν στη Βορειοανατολική Αφρική, την Αραβική Χερσόνησο και τα υψίπεδα του Ιράν.

ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΧΑΛΙΦΑΤΟ Ή ΡΑΣΙΝΤΟΥΝ
Photo
Μέχρι το 640 οι Άραβες είχαν κατακτήσει Συρία, Παλαιστίνη, Μεσοποταμία, Αρμενία το 646 κατέλαβαν την Αίγυπτο, γύρω στο 650 ναυπήγησαν στόλο και κατέλαβαν την Κωνσταντία (πρωτεύουσα Κύπρου), την Ρόδο, την Κω. Το διάστημα 674-678 οι Άραβες πολιόρκησαν την Κωνσταντινούπολη αλλά απέτυχαν να την καταλάβουν λόγω του υγρού πυρ, μιας εφεύρεσης των Βυζαντινών που αποδείχτηκε υπερόπλο της εποχής.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΧΡΗΣΗΣ ΥΓΡΟΥ ΠΥΡ
Photo
Το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών ( 661-750) ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα μεγάλα ισλαμικά χαλιφάτα που ιδρύθηκαν μετά το θάνατο του Μωάμεθ. Τον πυρήνα του χαλιφάτου αποτελούσε η δυναστεία των Ομεϋαδών, η οποία ιδρύθηκε μετά το τέλος του Πρώτου Μουσουλμανικού Εμφύλιου Πολέμου, το 661. Η Συρία παρέμεινε η βάση τους ενώ η Δαμασκός έγινε η πρωτεύουσά τους. Οι Ομεϋάδες συνέχισαν τις μουσουλμανικές κατακτήσεις, ενσωματώνοντας την περιοχή του Καυκάσου, την Ινδική χερσόνησο και όλη την βόρεια Αφρική μέχρι και την Ιβηρική Χερσόνησο. Στη μεγαλύτερη εδαφική ακμή του, το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών κάλυπτε 15 εκατομμύρια τ.χλμ. Οι Άραβες κατάφεραν να εξαπλωθούν και να επικρατήσουν σε μια τεράστια περιοχή επειδή το Βυζάντιο και η Περσία είχαν εξαντληθεί στις μεταξύ τους πολεμικές αναμετρήσεις και επειδή η εξουσία του Βυζαντίου βρισκόταν σε ρήξη με τους υπηκόους των ανατολικών περιοχών. Η αδικαιολόγητη τακτική των αυτοκρατόρων και η προσπάθεια βίαιου εκχριστιανισμού οδήγησε τη Συρία, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο στο να είναι έτοιμες να αποσπαστούν από τη Βυζαντινή αυτοκρατορία και να γίνουν υποτελείς στους Άραβες. Άλλωστε, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Συρίας και της Παλαιστίνης ήταν σημιτικής καταγωγής και σε μεγάλη έκταση, αραβικής προέλευσης, πράγμα που βοήθησε τους Άραβες να βρουν στις περιοχές που κατέκτησαν ανθρώπους της φυλής τους, που μιλούσαν την ίδια με αυτούς γλώσσα.

Η ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΩΝ ΑΡΑΒΩΝ ΑΠΟ ΤΟ 622 ΜΕΧΡΙ ΤΟ 750
Photo


Με τις αραβικές κατακτήσεις τελείωσε ύστερα από αιώνες η ελληνορωμαϊκή κυριαρχία στην Μεσόγειο. Αντικαταστάθηκε από μια συγκυριαρχία Αράβων και Βυζαντινών με τους Βυζαντινούς να έχουν χάσει μεγάλο μέρος των εδαφών τους καθώς και την οικονομική τους ευημερία εφόσον με τις συνεχείς επιδρομές των αράβων στην ακτογραμμή του Αιγαίου υπήρξε περιορισμός του εμπορίου και μείωση του πληθυσμού στα νησιά όπου οι κάτοικοι ζούσαν υπό τον διαρκή φόβο των πειρατών.