ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ   Η ΙΣΤΟΡΙΑ

1071

Μάχη του
Ματζικέρτ
Μετά την ακμή που γνώρισε η Βυζαντινή αυτοκρατορία υπό την Μακεδονική Δυναστεία ξεκίνησε από το 1025 και μετά μια περίοδος μεγάλης κρίσης. Οι τελευταίοι απόγονοι των Μακεδόνων ζούσαν πολυτελή και έκλυτη ζωή χωρίς να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τις κρατικές υποθέσεις, οικογένειες αριστοκρατών, κυρίως δυνατοί της Μικρά Ασίας, όπως οι Δούκες και οι Κομνηνοί, δολοπλοκούσαν και ανταγωνίζονταν για την κατάληψη του θρόνου, με γνώμονα την εξυπηρέτηση φιλοδοξιών και ιδίων συμφερόντων. Σε λιγότερο από εξήντα χρόνια ανέβηκαν στο βυζαντινό θρόνο 12 διαφορετικοί αυτοκράτορες οι οποίοι με το αρνητικό τους έργο και τη πολυδάπανη ζωή, με την παραμέληση του λαού και των στρατιωτών, άρα την αποδυνάμωση του στρατού και του στόλου, έφερε την αυτοκρατορία σε παρακμή και μεγάλο κίνδυνο.

Την ίδια ώρα μια ομάδα νομάδων τούρκων που είχαν ξεκινήσει τον προηγούμενο αιώνα από την κεντρική Ασία, είχαν φτάσει στα σύνορα του Βυζαντίου. Οι Σελτζούκοι Τούρκοι είχαν ιδρυθεί από τον Σελτζούκ το 985, όταν ηγήθηκε μιας ομάδας που διασπάστηκε από τους Ογούζους Τούρκους και προχώρησε δυτικά, φτάνοντας αρχικά στην Περσία και καταλύοντας το κράτος των Γαζναβίδων. Μπήκαν στην Βαγδάτη όπου ο χαλίφης όρισε τον αρχηγό τους Τογρούλ (από το 1036 είχε πεθάνει ο ιδρυτής Σελτζούκ) ως αντιβασιλιά και του έδωσε τον τίτλο του Σουλτάνου για να αποτρέψει την επιθετικότητά του. Ο ανιψιός του Τογρούλ, ο Αρσλάν εισέβαλε σε Μικρά Ασία και Αρμενία και ξεκίνησε συνεχείς λεηλασίες.

ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΣΕΛΤΖΟΥΚΩΝ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ
Photo
Οι Βυζαντινοί αναγκάστηκαν να τους αντιμετωπίσουν το 1071 στο Ματζικέρτ, ηττήθηκαν κατά κράτος με τον αυτοκράτορα Ρωμανό να πιάνεται αιχμάλωτος.

ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΤΖΙΚΕΡΤ
Photo
Οι Σελτζούκοι μετά την νίκη τους έγιναν κυρίαρχοι σε μεγάλες περιοχές της Μικράς Ασίας και ξεκίνησαν τον εκτουρκισμό του πληθυσμού με συνέπεια την σταδιακή μετάβαση από μία Χριστιανική και Ελληνόφωνη Μικρά Ασία σε μία κυρίως Μουσουλμανική και Τουρκόφωνη. Το 1243 οι στρατιές των Σελτζούκων νικήθηκαν από τους Μογγόλους και η ισχύς τους ελαττώθηκε με το κράτος να διαμοιράζεται σε πολλά ανεξάρτητα Τουρκικά πριγκιπάτα γνωστά ως Μπεηλίκια της Μικράς Ασίας. Ένα από αυτά, με κυβερνήτη τον Οσμάν, (οι απόγονοι του θα γίνουν γνωστοί ως Οσμάνηδες και κατόπιν Οθωμανοί) θα κυριεύσει τα διπλανά του και θα αρχίσει να εξαπλώνεται και να ισχυροποιείται διαρκώς. Τους επόμενους 2 αιώνες θα εξελιχθεί στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, που εκτεινόταν σε όλη τη Μικρά Ασία, στα Βαλκάνια, και τη Βόρεια Αφρική.