ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ   Η ΙΣΤΟΡΙΑ

-323

Ελληνιστικοί
Χρόνοι
Η περίοδος από τον θάνατο του Αλεξάνδρου το -323 και μέχρι την κατάκτηση της Ελλάδας από την Ρώμη (-30) ονομάζεται Ελληνιστική καθώς σε όλο τον γνωστό τότε κόσμο, εκτός της Κίνας, είχε επικρατήσει ο ελληνικός πολιτισμός και η ελληνική γλώσσα. Οι άνθρωποι μιλούσαν την κοινή ελληνική όπως ονομαζόταν, λάτρευαν τους θεούς του Ολύμπου, έδιναν ελληνικά ονόματα στα παιδιά τους, ακόμη και στα βάθη της Ινδίας έφτιαχναν αγάλματα του βούδα με το πρόσωπο του Απόλλωνα. Για κοντά πενήντα χρόνια είχαν πολεμήσει οι διάδοχοι του Αλέξανδρου για την αυτοκρατορία του, τελικά διασπάστηκε σε αρκετά βασίλεια από τα οποία ξεχώρισαν των Σελευκιδών στη Συρία με πρωτεύουσα την Αντιόχεια, το βασίλειο στη Μικρά Ασία με πρωτεύουσα την Πέργαμο, το βασίλειο των Πτολεμαίων στη βόρεια Αφρική με πρωτεύουσα την Αλεξάνδρεια και η Μακεδονία με πρωτεύουσα την Πέλλα.

Photo
Οι Έλληνες του ελλαδικού χώρου μπορούσαν να εγκατασταθούν στην Εγγύς Ανατολή (Αίγυπτο, Συρία, Μεσοποταμία, Παλαιστίνη) ως έμποροι, μισθοφόροι, έποικοι, με τον ελληνιστικό κόσμο να απαρτίζεται από απέραντες επικράτειες, αμέτρητα πλήθη λαών, πολυάνθρωπες πολιτείες και μια τεράστια κλίμακα εμπορικών επιχειρήσεων. Αρχηγός του κράτους ήταν ο βασιλιάς ο οποίος αποφάσιζε για όλα τα σημαντικά θέματα και διόριζε ανθρώπους στις σημαντικές θέσεις της διοίκησης και στο στρατό. Τον 3ο αιώνα π.Χ. οι αξιωματούχοι ήταν όλοι Έλληνες, αργότερα άρχισαν να διεκδικούν υψηλές θέσεις και οι ντόπιοι. Τα διάφορα ελληνιστικά βασίλεια διατήρησαν την παλιότερη διοικητική διαίρεση στα εδάφη τους, οι Σελευκίδες για παράδειγμα διατήρησαν τις σατραπείες και οι Πτολεμαίοι συνέχισαν τη διοικητική οργάνωση των φαραώ. Οι διοικητές των περιοχών βοηθούσαν στη συγκέντρωση των φόρων και στην εφαρμογή των εντολών από την κεντρική διοίκηση. Τα στρατεύματα επόπτευαν την εσωτερική ασφάλεια από εξεγέρσεις ντόπιων και εξασφάλιζαν τον έλεγχο στους εμπορικούς δρόμους.

Την ελληνιστική περίοδο ιδρύθηκαν και αναπτύχτηκαν πολλές πόλεις οι οποίες δυνάμωναν την οικονομία όλης της περιοχής. Οι πόλεις διακοσμούνταν με στοές και ανοίγονται πλατύτεροι δρόμοι, μεγάλοι ναοί χτίστηκαν στη Μικρά Ασία, οι ρυθμοί που χρησιμοποιήθηκαν είναι ο ιωνικός και ο κορινθιακός. Ιδιαίτερα αγαπητή στις ανώτερες τάξεις ήταν η ψηφιδωτή διακόσμηση είτε με βότσαλα είτε με ψηφίδες. Στην ύπαιθρο κατοικούσαν κυρίως οι ντόπιοι πληθυσμοί οι οποίοι καλλιεργούσαν τα προϊόντα που έτρεφαν τον πληθυσμό. Τα κτήματα όμως ανήκαν σε αξιωματούχους, σε ιερά, ναούς και σε Έλληνες εποίκους.

Photo
Εβδομήντα πόλεις έχτισε ο Αλέξανδρος με το όνομά του, η Αλεξάνδρεια πρωτεύουσα της εξελληνισμένης Αιγύπτου των Πτολεμαίων, εξελίχτηκε στη μεγαλύτερη και λαμπρότερη πόλη του κόσμου με την περίφημη βιβλιοθήκη της να περιέχει 700.000 βιβλία και τις επιστήμες και τα γράμματα να αναπτύσσονται σε τέτοιο επίπεδο ώστε ο κόσμος δεν θα ξαναδεί τέτοια πνευματική άνθηση ως την Αναγέννηση!

Στην ηπειρωτική Ελλάδα παρέμειναν αρκετές αυτόνομες πόλεις-κράτη, όπως η Αθήνα, η Σπάρτη, η Ρόδος, η Δήλος καθώς και συμπολιτείες πόλεων που αποφάσιζαν από κοινού για ζητήματα άμυνας και σχέσεων με άλλες πόλεις. Οι σημαντικότερες συμπολιτείες ήταν η Αχαϊκή και η Αιτωλική, δημιουργήθηκαν για να αντιμετωπιστούν κυρίως οι Γαλάτες. Την ίδια περίοδο στην περιφέρεια του ελληνιστικού κόσμου αναπτύχθηκαν και άλλα βασίλεια. Τα σημαντικότερα από αυτά ήταν το Βασίλειο της Βακτρίας, των Ιλλυριών και των Πάρθων. .