ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ -2370 Ακκαδική αυτοκατορία
Βόρεια της Σουμερίας, από το -3000, ζούσαν ομάδες σημιτικών λαών που μιλούσαν γλώσσα παρόμοια με τα σημερινά εβραϊκά και αραβικά. Γύρω στο -2370 ένας νεαρός αξιωματικός, ο Σαργών ο Α, κατόρθωσε να ενώσει μια σειρά από πόλεις που πολεμούσαν μέχρι τότε μεταξύ τους και να δημιουργήσει ένα ισχυρό στρατό με τον οποίο ανέτρεψε το βασιλιά του Κις, και εν συνεχεία επεκτάθηκε προς τα νότια κατακτώντας την σημαντικότατη σουμεριακή πόλη της Ουρούκ, όπου ανακηρύχθηκε βασιλιάς, την περίφημη Ουρ, την Λάρσα και την Νιππούρ, το σπουδαιότερο θρησκευτικό κέντρο των Σουμερίων. Συνέχισε νότια κατακτώντας όλες τις πόλεις της Μεσοποταμίας και δημιουργώντας την πρώτη γνωστή αυτοκρατορία, η οποία ονομάστηκε Ακκαδική από την πρωτεύουσα Ακκάδ. Σε μια επόμενη φάση κατακτητικών δραστηριοτήτων, ο Σαργών με τις εκστρατείες του στις χώρες γύρω από τον Περσικό κόλπο θα ελέγξει σύντομα όλο το προσοδοφόρο εμπόριο με τις Ινδίες και τα πολύτιμα υλικά αυτών των περιοχών και θα δημιουργήσει μια απέραντη αυτοκρατορία για τα μέτρα εκείνης της εποχής, που η επιρροή της θα φθάσει μέχρι την Μικρά Ασία και την Μεσόγειο. Παράλληλα με την τεράστια εδαφική επικράτεια που δημιούργησε με τις κατακτήσεις του ο Σαργών, υπήρξε και ο ιδρυτής μιας απέραντης εμπορικής αυτοκρατορίας που οι δραστηριότητές της έφθαναν στα πέρατα του τότε γνωστού κόσμου, στις Ινδίες, στην Μικρά Ασία, στον Καύκασο, στην Αιθιοπία, αλλά και στην Κρήτη. Ο Σαργών αντικατέστησε τη γλώσσα των Σουμερίων με μία σημιτική (ακκαδική), με σφηνοειδή γραφή και επέβαλλε μια νέα διοικητική οργάνωση με επικεφαλής των πόλεων διοικητές που ορίζονταν από το κέντρο. Οι Ακκάδιοι κυριάρχησαν όχι μόνον πολιτικά σε μια τεράστια έκταση, αλλά διέδωσαν και την Σουμερο-Ακκαδική σφηνοειδή γραφή σε όλες σχεδόν τις χώρες της Μέσης Ανατολής, είτε με τις κατακτήσεις τους είτε με τις εμπορικές συναλλαγές τους με αποτέλεσμα για περισσότερα από 1000 χρόνια και παρότι είχε χαθεί η αυτοκρατορία, να αποτελέσει η Ακκαδική γλώσσα το επίσημο διπλωματικό όργανο επικοινωνίας των κρατών στην Δυτική Ασία. Θεωρείται ότι από την Ακκαδική προήλθε η Βαβυλωνιακή και η Ασσυριακή γλώσσα. ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΝΑΡΙΜ-ΣΙΝ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΤΡΟΠΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ (-2250) Τον Σαργών διαδέχθηκαν οι γιοι του, αρχικά ο νεώτερος Ριμούς, ο οποίος αντιμετώπισε μια γενικευμένη εξέγερση από τις υποτελείς χώρες, οι οποίες θεώρησαν ότι ο θάνατος του μεγάλου Σαργών, τους έδινε την δυνατότητα να ξανακερδίσουν την ανεξαρτησία τους. Ο Ριμούς δολοφονήθηκε από κάποιους αυλικούς και ανέλαβε ο μεγαλύτερος αδερφός του ο οποίος επίσης δολοφονήθηκε μετά από ανακτορική συνωμοσία. Μετά την δολοφονία του, στον θρόνο θα ανέλθει ο γιος του, ο ικανότατος Ναράμ-Σιν ο οποίος θεωρείται ως μια από τις μεγάλες μορφές της Ιστορίας της Μεσοποταμίας, ισάξιος του ενδόξου Σαργών, επέκτεινε την αυτοκρατορία ακόμη περισσότερο. Επί της βασιλείας του Ναράμ-Σιν υπάρχει και μία ιδεολογική αλλαγή, η θεοποίηση του εν ζωή βασιλιά. Έπειτα από αυτόν η αυτοκρατορία έπεσε σε αναρχία, οι πόλεις επαναστατούσαν η μία μετά την άλλη και η Ακκαδική αυτοκρατορία κατέρρευσε περίπου το -2200. Οι Σουμέριοι ξαναέγιναν κυρίαρχοι σε μεγάλες περιοχές τηε Μεσοποταμίας, όμως δεν είχαν συνοχή και ανά περιόδους έπεφταν θύματα ληστρικών επιθέσεων από παλιούς εχθρούς. Το -2000 οι Ελαμίτες από βόρεια επιτέθηκαν στην Ουρ, την σημαντικότερη εκείνη την εποχή πόλη, παραβίασαν τα τείχη της και την έκαψαν ολοσχερώς σκοτώνοντας όλους όσους δεν χρειαζόταν ως δούλους. Έκτοτε οι πόλεις της Μεσοποταμίας έπεσαν σε μια χαώδη παρακμή, μέχρι την εμφάνιση του Χαμουραμπί το -1800 περίπου.

-2370

Ακκαδική αυτοκατορία

Βόρεια της Σουμερίας, από το -3000, ζούσαν ομάδες σημιτικών λαών που μιλούσαν γλώσσα παρόμοια με τα σημερινά εβραϊκά και αραβικά. Γύρω στο -2370 ένας νεαρός αξιωματικός, ο Σαργών ο Α, κατόρθωσε να ενώσει μια σειρά από πόλεις που πολεμούσαν μέχρι τότε μεταξύ τους και να δημιουργήσει ένα ισχυρό στρατό με τον οποίο ανέτρεψε το βασιλιά του Κις, και εν συνεχεία επεκτάθηκε προς τα νότια κατακτώντας την σημαντικότατη σουμεριακή πόλη της Ουρούκ, όπου ανακηρύχθηκε βασιλιάς, την περίφημη Ουρ, την Λάρσα και την Νιππούρ, το σπουδαιότερο θρησκευτικό κέντρο των Σουμερίων. Συνέχισε νότια κατακτώντας όλες τις πόλεις της Μεσοποταμίας και δημιουργώντας την πρώτη γνωστή αυτοκρατορία, η οποία ονομάστηκε Ακκαδική από την πρωτεύουσα Ακκάδ.

Σε μια επόμενη φάση κατακτητικών δραστηριοτήτων, ο Σαργών με τις εκστρατείες του στις χώρες γύρω από τον Περσικό κόλπο θα ελέγξει σύντομα όλο το προσοδοφόρο εμπόριο με τις Ινδίες και τα πολύτιμα υλικά αυτών των περιοχών και θα δημιουργήσει μια απέραντη αυτοκρατορία για τα μέτρα εκείνης της εποχής, που η επιρροή της θα φθάσει μέχρι την Μικρά Ασία και την Μεσόγειο. Παράλληλα με την τεράστια εδαφική επικράτεια που δημιούργησε με τις κατακτήσεις του ο Σαργών, υπήρξε και ο ιδρυτής μιας απέραντης εμπορικής αυτοκρατορίας που οι δραστηριότητές της έφθαναν στα πέρατα του τότε γνωστού κόσμου, στις Ινδίες, στην Μικρά Ασία, στον Καύκασο, στην Αιθιοπία, αλλά και στην Κρήτη.

Ο Σαργών αντικατέστησε τη γλώσσα των Σουμερίων με μία σημιτική (ακκαδική), με σφηνοειδή γραφή και επέβαλλε μια νέα διοικητική οργάνωση με επικεφαλής των πόλεων διοικητές που ορίζονταν από το κέντρο. Οι Ακκάδιοι κυριάρχησαν όχι μόνον πολιτικά σε μια τεράστια έκταση, αλλά διέδωσαν και την Σουμερο-Ακκαδική σφηνοειδή γραφή σε όλες σχεδόν τις χώρες της Μέσης Ανατολής, είτε με τις κατακτήσεις τους είτε με τις εμπορικές συναλλαγές τους με αποτέλεσμα για περισσότερα από 1000 χρόνια και παρότι είχε χαθεί η αυτοκρατορία, να αποτελέσει η Ακκαδική γλώσσα το επίσημο διπλωματικό όργανο επικοινωνίας των κρατών στην Δυτική Ασία. Θεωρείται ότι από την Ακκαδική προήλθε η Βαβυλωνιακή και η Ασσυριακή γλώσσα.

ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΝΑΡΙΜ-ΣΙΝ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΤΡΟΠΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ (-2250)

Τον Σαργών διαδέχθηκαν οι γιοι του, αρχικά ο νεώτερος Ριμούς, ο οποίος αντιμετώπισε μια γενικευμένη εξέγερση από τις υποτελείς χώρες, οι οποίες θεώρησαν ότι ο θάνατος του μεγάλου Σαργών, τους έδινε την δυνατότητα να ξανακερδίσουν την ανεξαρτησία τους. Ο Ριμούς δολοφονήθηκε από κάποιους αυλικούς και ανέλαβε ο μεγαλύτερος αδερφός του ο οποίος επίσης δολοφονήθηκε μετά από ανακτορική συνωμοσία. Μετά την δολοφονία του, στον θρόνο θα ανέλθει ο γιος του, ο ικανότατος Ναράμ-Σιν ο οποίος θεωρείται ως μια από τις μεγάλες μορφές της Ιστορίας της Μεσοποταμίας, ισάξιος του ενδόξου Σαργών, επέκτεινε την αυτοκρατορία ακόμη περισσότερο. Επί της βασιλείας του Ναράμ-Σιν υπάρχει και μία ιδεολογική αλλαγή, η θεοποίηση του εν ζωή βασιλιά. Έπειτα από αυτόν η αυτοκρατορία έπεσε σε αναρχία, οι πόλεις επαναστατούσαν η μία μετά την άλλη και η Ακκαδική αυτοκρατορία κατέρρευσε περίπου το -2200.

Οι Σουμέριοι ξαναέγιναν κυρίαρχοι σε μεγάλες περιοχές τηε Μεσοποταμίας, όμως δεν είχαν συνοχή και ανά περιόδους έπεφταν θύματα ληστρικών επιθέσεων από παλιούς εχθρούς. Το -2000 οι Ελαμίτες από βόρεια επιτέθηκαν στην Ουρ, την σημαντικότερη εκείνη την εποχή πόλη, παραβίασαν τα τείχη της και την έκαψαν ολοσχερώς σκοτώνοντας όλους όσους δεν χρειαζόταν ως δούλους. Έκτοτε οι πόλεις της Μεσοποταμίας έπεσαν σε μια χαώδη παρακμή, μέχρι την εμφάνιση του Χαμουραμπί το -1800 περίπου.