ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ -1300 Φοίνικες
Mετά την έκρηξη του ηφαιστείου στην Σαντορίνη που κατέστρεψε τα βόρεια παράλια της Κρήτης και αποδυνάμωσε τον Μινωικό πολιτισμό , ως επόμενη μεγάλη ναυτική και εμπορική δύναμη αναδύθηκαν οι Φοίνικες. Οι Χανανίτες επειδή κατοικούσαν στην Χαναάν, ή οι Φοίνικες όπως τους ονόμασαν οι Έλληνες λόγω της πορφύρας που εμπορεύονταν) ζούσαν σε μια στενή παραλιακή λωρίδα γης μήκους 180 χλμ και πλάτους 30 (σήμερα τμήμα του Ισραηλ και της Συρίας). Κατά τον Ηρόδοτο προήλθαν από την Ερυθρά θάλασσα γύρω στο 2000 π.Χ., άλλοι ισχυρίζονται πως μετανάστευσαν από τον Περσικό κόλπο, κάποιοι θεωρούν ότι ήταν κλάδος του Μινωικού πολιτισμού από τον οποίο πήραν πολύτιμες γνώσεις ναυσιπλοΐας, σίγουρα ομάδες Κρητών είχαν μεταναστεύσει στην περιοχή μετά την κατάρρευση του Μινωικού πολιτισμού. Οι Φοίνικες επέκτειναν την τέχνη της ναυσιπλοΐας, κατασκεύασαν μεγάλες και στενές γαλέρες με ένα μεγάλο τετράγωνο πανί και μια διπλή σειρά από δούλους κωπηλάτες ώστε να σκίζουν με ταχύτητα τα νερά και απο το -1300 ήταν οι κυρίαρχη ναυτική και εμπορική δύναμη της Μεσογείου. Εμπορεύονταν την πορφύρα τους και δημητριακά, υφάσματα και πολύτιμους λίθους από Ινδία και Μέση Ανατολή, κυπαρισσόξυλο και σιτάρι από την Κύπρο, ελεφαντόδοντο από την Αφρική, ασήμι από την Ισπανία, κασσίτερο από την Αγγλία και δούλους από παντού. Εκτός από έμποροι συχνά μετατρέπονταν σε πειρατές, σταματούσαν και κυρίευαν ένα πλοίο αν το έβρισκαν απροστάτευτο και πουλούσαν όλους τους επιβαίνοντες ως δούλους. Οι Φοίνικες με τα ταξίδια τους συνέβαλαν στην διάδοση των τεχνών και των επιστημών από Αίγυπτο, Κρήτη και Εγγύς Ανατολή σε όλη την Ευρώπη. Για να διευκολύνουν τα ταξίδια και το εμπόριο τους εγκατέστησαν στρατιωτικά φυλάκια στα πιο στρατηγικά σημεία της Μεσογείου τα οποία σταδιακά και στο πέρασμα των αιώννω έγιναν σημαντικές πόλεις όπως η Καρχηδόνα, η Τύρος, η Σιδώνα, η Βυρητός. Η αρχαιότερη πόλη τους ήταν η Βύβλος η οποία εμπορευόταν κυρίως πάπυρο και έτσι οι έλληνες δώσανε το όνομα βιβλίο στο γραπτό κείμενο. Άλλες σπουδαίες πόλεις ήταν η Σιδών και η Τύρος. Οι Φοινικικές πόλεις κυβωερνιόταν από μια εμπορική αριστοκρατία ενώ κάθε πόλη είχε τον δικό της πολιούχο θεό. Επινόηση των Φοινίκων ήταν και ο πιο αιμοδιψής θεός της αρχαιότητας, ο Μόλωχ στον οποίο θυσίαζαν -ρίχνοντας ζωντανά στην φωτιά- μικρά παιδιά ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να τον ευαρεστούν και να πηγαίνουν τα πράγματα καλά και να πνέουν ούριοι άνεμοι. Η ακμή τους κράτησε ως το 700 π.Χ. Συνεχιστές του φοινικικού πολιτισμού στη δυτική Μεσόγειο υπήρξαν οι Καρχηδόνιοι, που αναδείχθηκαν σε ισχυρή ναυτική δύναμη και συγκρούστηκαν επανειλημμένα με τους Ρωμαίους ως την υποταγή τους σε αυτούς με το τέλος του Γ΄ Καρχηδονιακού Πολέμου το 146 π.Χ..

-1300

Φοίνικες

Mετά την έκρηξη του ηφαιστείου στην Σαντορίνη που κατέστρεψε τα βόρεια παράλια της Κρήτης και αποδυνάμωσε τον Μινωικό πολιτισμό , ως επόμενη μεγάλη ναυτική και εμπορική δύναμη αναδύθηκαν οι Φοίνικες. Οι Χανανίτες επειδή κατοικούσαν στην Χαναάν, ή οι Φοίνικες όπως τους ονόμασαν οι Έλληνες λόγω της πορφύρας που εμπορεύονταν) ζούσαν σε μια στενή παραλιακή λωρίδα γης μήκους 180 χλμ και πλάτους 30 (σήμερα τμήμα του Ισραηλ και της Συρίας). Κατά τον Ηρόδοτο προήλθαν από την Ερυθρά θάλασσα γύρω στο 2000 π.Χ., άλλοι ισχυρίζονται πως μετανάστευσαν από τον Περσικό κόλπο, κάποιοι θεωρούν ότι ήταν κλάδος του Μινωικού πολιτισμού από τον οποίο πήραν πολύτιμες γνώσεις ναυσιπλοΐας, σίγουρα ομάδες Κρητών είχαν μεταναστεύσει στην περιοχή μετά την κατάρρευση του Μινωικού πολιτισμού.

Οι Φοίνικες επέκτειναν την τέχνη της ναυσιπλοΐας, κατασκεύασαν μεγάλες και στενές γαλέρες με ένα μεγάλο τετράγωνο πανί και μια διπλή σειρά από δούλους κωπηλάτες ώστε να σκίζουν με ταχύτητα τα νερά και απο το -1300 ήταν οι κυρίαρχη ναυτική και εμπορική δύναμη της Μεσογείου. Εμπορεύονταν την πορφύρα τους και δημητριακά, υφάσματα και πολύτιμους λίθους από Ινδία και Μέση Ανατολή, κυπαρισσόξυλο και σιτάρι από την Κύπρο, ελεφαντόδοντο από την Αφρική, ασήμι από την Ισπανία, κασσίτερο από την Αγγλία και δούλους από παντού. Εκτός από έμποροι συχνά μετατρέπονταν σε πειρατές, σταματούσαν και κυρίευαν ένα πλοίο αν το έβρισκαν απροστάτευτο και πουλούσαν όλους τους επιβαίνοντες ως δούλους. Οι Φοίνικες με τα ταξίδια τους συνέβαλαν στην διάδοση των τεχνών και των επιστημών από Αίγυπτο, Κρήτη και Εγγύς Ανατολή σε όλη την Ευρώπη.

Για να διευκολύνουν τα ταξίδια και το εμπόριο τους εγκατέστησαν στρατιωτικά φυλάκια στα πιο στρατηγικά σημεία της Μεσογείου τα οποία σταδιακά και στο πέρασμα των αιώννω έγιναν σημαντικές πόλεις όπως η Καρχηδόνα, η Τύρος, η Σιδώνα, η Βυρητός.

Η αρχαιότερη πόλη τους ήταν η Βύβλος η οποία εμπορευόταν κυρίως πάπυρο και έτσι οι έλληνες δώσανε το όνομα βιβλίο στο γραπτό κείμενο. Άλλες σπουδαίες πόλεις ήταν η Σιδών και η Τύρος. Οι Φοινικικές πόλεις κυβωερνιόταν από μια εμπορική αριστοκρατία ενώ κάθε πόλη είχε τον δικό της πολιούχο θεό. Επινόηση των Φοινίκων ήταν και ο πιο αιμοδιψής θεός της αρχαιότητας, ο Μόλωχ στον οποίο θυσίαζαν -ρίχνοντας ζωντανά στην φωτιά- μικρά παιδιά ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να τον ευαρεστούν και να πηγαίνουν τα πράγματα καλά και να πνέουν ούριοι άνεμοι. Η ακμή τους κράτησε ως το 700 π.Χ. Συνεχιστές του φοινικικού πολιτισμού στη δυτική Μεσόγειο υπήρξαν οι Καρχηδόνιοι, που αναδείχθηκαν σε ισχυρή ναυτική δύναμη και συγκρούστηκαν επανειλημμένα με τους Ρωμαίους ως την υποταγή τους σε αυτούς με το τέλος του Γ΄ Καρχηδονιακού Πολέμου το 146 π.Χ..