ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ
-1100Ελληνικοί
|
|---|
|
Η περίοδος στον Ελλαδικό χώρο από το -1100 και μέχρι το -800 είναι γνωστή ως οι Σκοτεινοί Χρόνοι, λόγω της παρακμής που ακολούθησε την πολυετή πολιορκία της Τροίας. Αυτή την περίοδο δεν υπάρχει πολιτική ενότητα, ούτε κεντρική εξουσία, ούτε σύνθετη οικονομική οργάνωση αυτή την περίοδο, με όλα τα στοιχεία του μινωικού και μυκηναϊκού πολιτισμού όπως η γραφή, η αρχιτεκτονική, τα έργα τέχνης και οι τοιχογραφίες, να έχει σταματήσει η δημιούργία τους. Επικρατεί φτώχεια και ανασφάλεια η οποία σπρώχνει τους ανθρώπους να ψάξουν για νέους τόπους έτσι σημειώνονται μετακινήσεις των ελληνικών φύλλων από τον ηπειρωτικό ελλαδικό χώρο προς τις ακτές της Μικράς Ασίας, τα νησιά του Αιγαίου, την Κρήτη και την Κύπρο.
Α ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ
Στην Μικρά Ασία έμειναν αρκετοί Έλληνες που επέζησαν του Τρωικού πολέμου ενώ κάποιοι γύρισαν στις πατρίδες τους, βρήκαν τα πράγματα αλλαγμένα προς το χειρότερο και επέστρεψαν για μια νέα αρχή. Στα εδάφη κοντά στην Τροία εγκαταστάθηκαν πολλοί Αιολείς και ίδρυσαν τις 12 πόλεις της Αιολικής ένωσης, Μυκηναίοι από την Πελοπόννησο πήγαν στις Κυκλάδες και την Μικρά Ασία ιδρύοντας τις 12 πόλεις της Ιωνικής Ένωσης, Δωριείς κατέβηκαν στην Κρήτη και την Ρόδο. Οι Έλληνες έπαιρναν λίγο χώμα από την πατρίδα τους και μία δάδα με φωτιά από την εστία τους την οποία μεταλαμπάδευαν στην νέα πατρίδα. Τα μέρη που διάλεγαν ήταν κοντά στα παράλια ώστε να έχουν πάντα τα πλοία κοντά τους, για ασφάλεια και πιθανή διαφυγή μπροστά σε κίνδυνο. Οι καλές τοποθεσίες ήταν συχνά κατειλημμένες και κυριευόταν είτε με τεχνάσματα είτε με την βία. Σε άλλες περιπτώσεις σκότωναν και μετέτρεπαν τους προηγούμενους κάτοικούς σε δούλους ή κατάφερνα με δώρα και τεχνάσματα να τους γοητεύουν με την ανώτερη καλλιέργεια τους και να τους κυριεύουν με τρόπο ειρηνικό. Οι αποικίες διατηρούσαν έναν χαλαρό συνασπισμό μεταξύ τους και με την μητρόπλη, καθώς είχαν την ίδια γλώσσα, τους ίδιους θεούς, παρόμοια κοινωνική και πολιτική οργάνωση, στενές εμπορικές και πολιτιστικές σχέσεις και κάθε τέσσερα χρόνια τους Ολυμπιακούς αγώνες, οι οποίοι τους έννωναν σε ένα ενιαίο σύνολο.
Β ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ
Κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό, Έλληνες έφυγαν για Ελλήσποντο, Προποντίδα, και Εύξεινο Πόντο, ενώ άλλες ομάδες κατευθύνθηκαν για Ιταλία, Σικελία και εν συνεχεία, σε δεύτερο χρόνο, προς την Γαλατία και Ισπανία κυριαρχώντας σε όλη την παράλια ζώνη της Μεσογείου. Στην Σικελία δημιουργήθηκαν τόσες πολλές ελληνικές πόλεις που το νησί απέκτησε την ονομασία μεγάλη Ελλάδα. Ο αποικισμός υπήρξε ευλογία με πολλούς τρόπους καθώς έδινε διέξοδο στον πλεονάζοντα πληθυσμό και δημιούργησε νέες αγορές, σταδιακά δημιουργήθηκε μια Ελληνική εμπορική αυτοκρατορία που έθεσε τα θεμέλια για την ανάπτυξη του αξεπέραστου Ελληνικού πολιτισμού. |