|
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Να Χιε-σουκ 1896 έως 1948 (52)
| ||
|---|---|---|---|
|
Kyonghui |
Η Να Χιε-σουκ (Na Hye-sŏk, 1896–1948) ήταν φεμινίστρια συγγραφέας, ζωγράφος και υπέρμαχος των ίσων δικαιωμάτων για τις γυναίκες. Δημιούργησε πάνω από τριακόσιους πίνακες και κέρδισε πολλά βραβεία σε εκθέσεις τέχνης ενώ έγραψε διηγήματα και ποιήματα, καθώς και την πρώτη φεμινιστική ιστορία στην Κορέα, με τίτλο Kyonghui, μεταφέροντας το μήνυμα ότι η εκπαίδευση είναι σημαντική ώστε να σταματήσει η κορεατική κοινωνία να αντιλαμβάνεται τις γυναίκες ως κατώτερα όντα.
Η Να ήταν κόρη πλούσιας Κορεάτικης οικογένειας και αποφοίτησε από το Γυναικείο Κολλέγιο Τεχνών του Τόκιο το 1918 ως η πρώτη Κορεάτισσα που έλαβε Bachelor of Arts στη δυτική ζωγραφική. Επιστρέφοντας στην χώρα της, συμμετείχε στο κίνημα ανεξαρτησίας από τους Ιάπωνες και την 1η Μαρτίου 1919, με την υπογραφή μιας διακήρυξης ανεξαρτησίας και τις ειρηνικές διαδηλώσεις στη Σεούλ και την Πιονγκγιάνγκ που γρήγορα έγιναν αιματηρές, με πολλούς διαδηλωτές να σκοτώνονται, η Να συνελήφθη ως μέρος της ομάδας διαδηλωτών και φυλακίστηκε για έξι μήνες. Μετά την απελευθέρωσή της το 1919, Μαζί με τέσσερις άλλες γυναίκες, ξεκίνησαν ένα νέο περιοδικό με σκοπό την αφύπνιση των γυναικών. Οι πέντε γυναίκες ήταν από ελίτ, εύπορες οικογένειες και είχαν τη σπάνια ευκαιρία να πάνε στο κολέγιο, όπου εκτέθηκαν σε ριζοσπαστικές ιδέες και πολιτικές. Οι Ιάπωνες προσπάθησαν να εξαφανίσουν χιλιάδες χρόνια κορεατικού πολιτισμού απαγορεύοντας τη χρήση της κορεατικής γλώσσας ακόμη και σε ιδιωτικά σπίτια και αναγκάζοντας τους Κορεάτες να πάρουν ιαπωνικά ονόματα. Ήταν παράνομο να συγκεντρώνονται ή να δημιουργούνται οργανώσεις ή να δημοσιεύουν περιοδικά για πολιτικούς σκοπούς. Οι ιαπωνικές αρχές έκλεισαν το περιοδικό μετά από τέσσερα μόνο τεύχη, αλλά μέχρι τη στιγμή που συνέβη αυτό, η Να έγινε η αγαπημένος των μέσων ενημέρωσης στην Κορέα, ειδικά μεταξύ διανοουμένων και πολιτικά ριζοσπαστών. Η καλλιτεχνική της καριέρα απογειώθηκε το 1926, όταν ένας από τους πίνακές της κέρδισε το υψηλότερο βραβείο στην Έκθεση Chosun. Άρχισε να ταξιδεύει σε μια παγκόσμια περιοδεία δείχνοντας τη δουλειά της, παντρεύτηκε έναν πλούσιο άνδρα, απέκτησε τέσσερα παιδιά και συνέχισε να ζωγραφίζει και να γράφει. Το 1931, και ενώ βρισκόταν στο απόγειο της δόξας της, ο σύζυγός της την κατηγόρησε ότι είχε σχέση με έναν θρησκευτικό ηγέτη και τη χώρισε. Το 1934, δημοσίευσε ένα άρθρο ως απάντηση στις φήμες για την προσωπική της ζωή με τίτλο "A Divorce Confession". Μέσα σε αυτό, με μεγάλη ειλικρίνεια περιέγραψε τα γεγονότα, παραδεχόμενη πως καθώς ο άνδρας της δεν την ικανοποιούσε από χρόνια, ερωτεύτηκε κάποιον άλλον. Νόμιζε πως θα κέρδιζε έτσι την συμπάθεια του κόσμου, στην πραγματικότητα έδωσε στην κορεατική κοινωνία ακόμη περισσότερους λόγους να την αποκηρύξει. Η Να έχασε τη φήμη, τα χρήματα της, τα παιδιά, την καριέρα, ακόμη και τον εραστή της, και έζησε τα υπόλοιπα χρόνια ως παρίας της κοινωνίας. Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 1948 σε νοσοκομείο για απόρους. Καθώς δεν είχε κανέναν να τη φροντίσει τις τελευταίες μέρες, η θέση του τάφου της είναι άγνωστη. Η μοίρα της χρησιμοποιήθηκε συχνά για να επιπλήξει νεαρές Κορεάτισσες που είχαν λογοτεχνικές ή καλλιτεχνικές φιλοδοξίες. «Θέλεις να γίνεις σαν την Να Χιε-Σουκ;» ήταν συχνή επίπληξη στις κόρες και στις μικρότερες αδερφές. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 η Να αποκαταστάθηκε από μελετητές της κορεατικής λογοτεχνίας, της ιστορίας της τέχνης και των γυναικείων σπουδών, και τελικά από την ίδια την κυβέρνηση της Κορέας. |
||