ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Ντου Φου 712 έως 770 (58)

Άνεμος, φως και χρόνος περιστρέφονται πάντα. Ας απολαύσουμε λοιπόν τη ζωή όσο καλύτερα μπορούμε.


ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

Μπαλάντα των

στρατιωτικών αμαξών




Ο Ντου Φου (Du Fu, κινεζικά: 杜甫, 712–770) ήταν Κινέζος ποιητής και πολιτικός της δυναστείας των Τανγκ. Μαζί με τον σύγχρονο και φίλο του Li Bai (Li Po), θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους Κινέζους ποιητές. Ότι ξέρουμε για την ζωή του προέρχεται από τα ποιήματά του. Ο παππούς του από την πλευρά του πατέρα του ήταν γνωστός πολιτικός και ποιητής, ο Ντου Φου γεννήθηκε το 712 στην επαρχία Χενάν, η μητέρα του πέθανε λίγο μετά τη γέννησή του και τον μεγάλωσε η θεία του αρχικά κι η μητριά του αργότερα. Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό, ο οποίος πέθανε νέος. Είχε επίσης τρεις ετεροθαλείς αδερφούς και μια ετεροθαλή αδερφή, στους οποίους αναφέρεται συχνά στα ποιήματά του. Ο πατέρας τους ήταν αξιωματούχος και του πρόσφερε την τυπική εκπαίδευση της τάξης τους, για την προετοιμασία ενός μελλοντικού δημοσίου υπαλλήλου: μελέτη φιλοσοφίας, ιστορίας και ποίησης καθώς και απομνημόνευση των κομφουκιανών κλασικών συγγραμάτων. Στις αρχές της δεκαετίας του 730, ταξίδεψε στην περιοχή Jiangsu, το αρχαιότερο σωζόμενο ποίημά του είναι από εκείνη την εποχή. Το 735 έδωσε εξετάσεις για μια θέση στην διοίκηση αλλά απέτυχε, και συνέχισε να ταξιδεύει αυτή τη φορά γύρω από τη Σαντόνγκ και τη Χεμπέι. Ο πατέρας του πέθανε γύρω στο 740 και θα μπορούσε να εισέλθει στην διοίκηση λόγω της υψηλόβαθμης θέσης που κρατούσε ο πατέρας του, αλλά παραιτήθηκε από το προνόμιο υπέρ ενός από τους ετεροθαλείς αδελφούς του που είχε μεγαλύτερη ανάγκη.

Το φθινόπωρο του 744 γνώρισε για πρώτη φορά τον Λι Μπάι (Λι Πο) και έγιναν φίλοι. Επηρεάστηκε αρκετά από αυτόν που ήταν ήδη φτασμένος ποιητής. Το 746, μετακόμισε στην πρωτεύουσα, παντρεύτηκε γύρω στο 752, και μέχρι το 757 το ζευγάρι είχε αποκτήσει πέντε παιδιά —τρεις γιους και δύο κόρες— αλλά ο ένας από τους γιους πέθανε το βρεφική ηλικία. Από το 754 άρχισε να έχει προβλήματα με τους πνεύμονες (πιθανότατα άσθμα), την πρώτη από μια σειρά παθήσεων που θα τον βασανίσουν για το υπόλοιπο της ζωής του. Τον ίδιο χρόνο έγινε μια μεγάλη πλημμύρα που κατέστρεψε τις σοδειές, ακολούθησε λιμός και επακόλουθα αναταραχές και εξεγέρσεις που κράτησαν 8 έτη, στην διάρκεια των οποίων ο Του Φου περιπλανιόταν με την οικογένεια του σε αναζήτηση τροφής. Με δυσκολία και λόγω των γνωριμιών του κατάφεραν να επιβιώσουν, ωστόσο πολλοί συμπατριώτες του πέθαναν από ασιτία ή ως θύματα πολεμικών συγκρούσεων, η δυστυχία που βίωσε έγινε βασικό θέμα της ποίησης του εκείνη την περίοδο.

Το 756, ο αυτοκράτορας Xuanzong αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα και να παραιτηθεί, ο Του Φου, προσπάθησε να ενταχθεί στην αυλή του νέου αυτοκράτορα αλλά συνελήφθη από τους επαναστάτες και μεταφέρθηκε στο Τσανγκάν. Δραπέτευσε από το Τσανγκάν το 757 και τα επόμενα χρόνια θα αναμιχθεί στην πολιτική κατάσταση, κάποιες περιόδους βρέθηκε σε διοικητικές θέσεις με εξουσία, άλλα χρόνια έπεφτε σε δυσμένεια, κι έφτανε στο σημείο να γράφει σε φίλους και να εκλιπαρεί για οικονομική βοήθεια.

Το φθινόπωρο του 766, ένας φίλος του έγινε κυβερνήτης της περιοχής: υποστήριξε οικονομικά τον Ντου Φου και τον προσέλαβε ως ανεπίσημο γραμματέα. Την Άνοιξη του 768 ο Ντου Φου και η οικογένειά του κατέπλευσαν στον ποταμό Yangtze για να ταξιδέψουν μέχρι Το Λουογιάγκ, την περιοχή της γενέτειράς του, η οποία είχε ανακτηθεί από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Ο Του Φού πέθανε κατά την διάρκεια του ταξιδιού το 770, εξαντλημένος από πολλά προβλήματα υγείας. Θεωρείται το πρώτο άτομο παγκοσμίως που αναγνωρίστηκε ως διαβητικός ασθενής ενώ υπέφερε και από πνευμονική φυματίωση.

Αρχικά ήταν ελάχιστα γνωστός, όμως τους επόμενους αιώνες μετά τον θάνατο του, τα έργα του –περίπου χίλια πεντακόσια ποιήματα έχουν διασωθεί- είχαν τεράστια επιρροή τόσο στην κινεζική όσο και στην ιαπωνική λογοτεχνική κουλτούρα. Οι κριτικοί που μελέτησαν το έργο του, τον έχουν αποκαλέσει «ποιητή Ιστορικό» και «Ποιητή-Σοφό».