Βιογραφία
Ο Κάρλος Τσάβεζ (Carlos Antonio de Padua Chávez y Ramírez (13 Ιουνίου 1899 – 2 Αυγούστου 1978) ήταν Μεξικανός συνθέτης, μαέστρος, θεωρητικός της μουσικής, εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος και ιδρυτής και διευθυντής της Μεξικανικής Συμφωνικής Ορχήστρας.
Γεννήθηκε στην πόλη του Μεξικού, το έβδομο παιδί μιας εύπορης οικογένειας, στις 13 Ιουνίου του 1899. Ο παππούς του από τον πατέρα του, ήταν πρώην κυβερνήτης της πολιτείας Aguascalientes, και είχε εκτελεστεί από τον Γαλλικό Στρατό τον Απρίλιο του 1864. Ο πατέρας του, ο οποίος πέθανε όταν ο Κάρλος ήταν μόλις τριών ετών, εφηύρε ένα άροτρο που παράχθηκε και χρησιμοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Κάρλος πήρε τα πρώτα του μαθήματα πιάνου από τον αδελφό του Μανουέλ και αργότερα διδάχθηκε σύνθεση, αρμονία και πιάνο από τους καλύτερους καθηγητές της εποχής.
Το 1916, ο Τσάβες και οι φίλοι του ίδρυσαν ένα πολιτιστικό περιοδικό, το Gladios, και αυτό τον οδήγησε στην ένταξή του στο προσωπικό της εφημερίδας El Universal της Πόλης του Μεξικού το 1924. Στα επόμενα 36 χρόνια επρόκειτο να γράψει πάνω από 500 άρθρα για την συγκεκριμένη εφημερίδα. Τον Δεκέμβριο του 1928, ο Τσάβες διορίστηκε διευθυντής του Εθνικού Ωδείου Μουσικής του Μεξικού—μια θέση που κράτησε συνολικά για πέντε χρόνια. Το 1938, διηύθυνε μια σειρά από συναυλίες με τη Συμφωνική Ορχήστρα του NBC, σε μια περίοδο απουσίας από τον τακτικό μαέστρο της ορχήστρας, Arturo Toscanini. Το 1940 έκανε συναυλίες στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης και μέχρι το 1945, ο Τσάβες είχε αρχίσει να θεωρείται ως ο κορυφαίος Μεξικανός συνθέτης και μαέστρος. Από τον Ιανουάριο του 1947 έως το 1952, υπηρέτησε ως γενικός διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Καλών Τεχνών. Την πρώτη του χρονιά, σχημάτισε την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα, όλο αυτό το διάστημα, διατήρησε ένα πολυάσχολο πρόγραμμα διεθνών περιοδειών.
Πέθανε στις 2 Αυγούστου του 1978 στο σπίτι του στις παρυφές της πόλης του Μεξικού όπου ζούσε τα τελευταία του χρόνια με την κόρη του έχοντας αρκετά προβλήματα υγείας.
Ο Τσάβες επηρεάστηκε από τους γηγενείς μεξικανικούς πολιτισμούς, έγινε ένας από τους πρώτους εκφραστές της μεξικανικής εθνικιστικής μουσικής με μπαλέτα σε θέματα των Αζτέκων. Από τις έξι συμφωνίες του, η δεύτερη, «Sinfonía india», είναι η πιο δημοφιλής.