Τζόπλιν Σκοτ

Τζόπλιν Σκοτ 1868 έως 1917 (49)

Αποφθέγματα Αποσπάσματα

Βιογραφία



Ο Σκοτ Τζόπλιν (Scott Joplin, 1868 – 1917) ήταν Αμερικανός συνθέτης και πιανίστας, έχει μείνει γνωστός ως ο βασιλιάς του ραγκτάμ (ragtime), καθώς υπήρξε από τους πρωτεργάτες αυτού του μουσικού είδους που άκμασε στις αρχές του 20ου αιώνα στις ΗΠΑ και άνοιξε το δρόμο για την τζαζ.

Ο Τζόπλιν γεννήθηκε στην Τεξαρκάνα στο Βορειοδυτικό Τέξας στις 24 Νοεμβρίου 1868 σε μια οικογένεια εργατών σιδηροδρόμων. Δεν είχαν χρήματα για μαθήματα ωστόσο επειδή έδειχνε μεγάλο πάθος για την μουσική, τον ανέλαβε ένας γείτονας μουσικοδιδάσκαλος προσφέροντας του δωρεάν μαθήματα πιάνου και βοηθώντας οικονομικά την οικογένεια να αγοράσουν ένα μεταχειρισμένο πιάνο. Ενώ ήταν στην Τεξαρκάνα, σχημάτισε ένα κουαρτέτο φωνητικών με το οποίο ξεκίνησε να δίνει παραστάσεις. Στα τέλη της δεκαετίας του 1880, άφησε τη δουλειά του ως εργάτης σιδηροδρόμων και ταξίδεψε στον αμερικανικό Νότο ως πλανόδιος μουσικός. Πήγε στο Σικάγο για την Παγκόσμια Έκθεση του 1893, η οποία έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να διαδοθεί το ραγκτάιμ σε όλη την Αμερική. Από το 1895 άρχισε να εκδίδει τη μουσική του. Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε το 1899 με την σύνθεση Maple Leaf Rag, που αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του ραγκτάιμ και επέδρασε καθοριστικά στους κατοπινούς συνθέτες του είδους. Έζησε στην πόλη Σεντάλια του Μιζούρι και άρχισε να διδάσκει πιάνο και να παίζει σε διάφορα μαγαζιά. Λίγα χρόνια αργότερα μετακομίζει στη Νέα Υόρκη, με σκοπό να βρει χρηματοδότη για την πρώτη του όπερα A Guest of Honour.

Το Ιούνιο του 1904 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, όμως η σύζυγος του πέθανε απροσδόκητα μετά από τρεις μήνες. Μετά από λίγα χρόνια διαγνώστηκε με σύφιλη. Το 1916 η σύφιλη του προκάλεσε άνοια και τον Ιανουάριο του 1917 μπήκε σε ψυχιατρείο στο Μανχάταν, όπου άφησε την τελευταία του πνοή, στις 1 Απριλίου του 1917. H μουσική του Τζόπλιν ήρθε και πάλι στο προσκήνιο στις αρχές της δεκαετίας του '70, μετά τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας «Το Κεντρί», το σάουντρακ της οποίας περιείχε πολλά κομμάτια του, ενώ το 1975 τιμήθηκε με το βραβείο Πούλιτζερ για τη μουσική του.