ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Τέννυσον 1809 έως 1892 (83)

Είμαι όλα όσα έχω συναντήσει.


ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

ΟΔΥΣΣΕΑΣ

Λίγο το κέρδος, για έναν ράθυμο βασιλιά
Στην ήρεμη αυτή κόχη, μέσα στις άγονες
ξέρες, δίπλα σε γερασμένη γυναίκα.
Όλο να μοιράζω άνισους νόμους,
Σε μια άγρια ράτσα,
Που αποθηκεύει, τρώει και κοιμάται
Και καθόλου δε με νιώθει.
Δεν μπορώ να ησυχάσω από το ταξίδι:
Την ζωή θα πιω μέχρι τελευταίας σταγόνας:
Όλες τις φορές που περίσσεια απόλαυσα,
περίσσεια υπέφερα, τόσο με αυτούς που μ’ αγαπάνε
όσο και μόνος, στα ακρογιάλια, και όταν οι άνεμοι
τάραζαν το μαύρο πέλαγος:

Ο Άλφρεντ Τέννυσον (Alfred Tennyson, Σόμερσμπι, Λινκολνσάιρ 6 Αυγούστου 1809 – Όλντγουορθ, Σάρεϊ 6 Οκτωβρίου 1892) ήταν σπουδαίος Άγγλος ποιητής της Βικτωριανής περιόδου. Γιος ιερέα, ασχολήθηκε με την ποίηση από τα παιδικά του χρόνια. Το 1827 εξέδωσε τη συλλογή «Ποιήματα δύο αδελφών», με ποιήματα δικά του και του αδελφού και ξεκίνησε τις σπουδές του στο κολέγιο Τρίνιτυ του Κέιμπριτζ. Μετά την αποφοίτησή του, δημοσίευσε 2 συλλογές με ποιήματα για τις οποίες δέχτηκε πολύ αυστηρές κριτικές και για αρκετά χρόνια καθώς η ποίηση του δεν είχε απήχηση, έζησε με πολλά οικονομικά προβλήματα. Το 1850 παντρεύτηκε την γυναίκα που αγαπούσε, όμως τον ίδιο χρόνο πέθανε ένας αγαπημένος του φίλος και αρραβωνιαστικός της αδερφής του, γεγονός που τον λύπησε βαθύτατα και τον έσπρωξε να γράψει μια σειρά ποιημάτων Εις μνήμην. Όταν αυτά δημοσιεύτηκαν του έφεραν μεγάλη επιτυχία σε κοινό και κριτικούς και η βασίλισσα Βικτωρία του απένειμε τον τίτλο του «εστεμμένου ποιητή».

Έκτοτε η φήμη του συνεχώς μεγάλωνε και το 1884 του απονεμήθηκε ο τίτλος του βαρόνου και του μέλους της βουλής των λόρδων. Ο Τέννυσον στα νεανικά του χρόνια είχε επηρεαστεί από το ρομαντισμό του Βύρωνα και του Κητς ενώ στην συνέχεια ξεπερνώντας τον ρομαντισμό έγραψε για την καθημερινότητα της βικτοριανής εποχής, τη σύγκρουση μεταξύ πίστης και αμφιβολίας, για τα φιλοσοφικά και επιστημονικά ενδιαφέροντα του καιρού του. Έγραψε και θεατρικά έργα με αρκετή επιτυχία ενώ κατά την μετάβαση από την Βικτωριανή εποχή σε πιο προοδευτικές, η ποίηση του είχε ξεχαστεί και παραγνωριστεί, μέχρι τον 20ο αιώνα που ξαναήρθε στο προσκήνιο κι έχει πάρει θέση ανάμεσα στους σπουδαιότερους άγγλους ποιητές.