Σουίφτ Τζόναθαν

   ΑΡΧΙΚΗ

Σουίφτ Τζόναθαν 1667 έως 1745 (78)

Είθε να ζήσεις την κάθε μέρα της ζωής σου.

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

Τα ταξίδια

του Γκιούλιβερ


"Ακινητοποιημένος πάνω στο κοντό πράσινο γρασίδι, δεμένο χειροπόδαρα με ψιλές, λεπτές κλωστές, το μόνο που αντίκριζα ήταν ένα γαλάζιο κομμάτι ουρανού. Ξαφνικά άκουσα έναν περίεργο θόρυβο, έμοιαζε με σούσουρο, λεπτές φωνές σε μια εντελώς άγνωστη σε μένα γλώσσα. Σε λίγο, πάνω στο πόδι και μετά στο στήθος μου ένιωσα να κινείται κάτι ζωντανό. Χαμήλωσα το μάτια και τι να δω; έναν ανθρώπινο πλάσμα όχι παραπάνω από δεκαπέντε πόντους ψηλό, ανέβαινε επάνω μου! Σίγουρα ακόμα κοιμάμαι σκέφτηκα, όμως το ανθρωπάκι συνέχιζε ν' ανεβαίνει πάνω στο σώμα μου. Ήταν σίγουρα πολεμιστής, γιατί κρατούσε τόξο και είχε φαρέτρα στην πλάτη. Δεν ήταν μόνος του. Τον ακολουθούσαν καμιά σαρανταριά παρόμοια πλάσματα όλα οπλισμένα.
Ο Τζόναθαν Σουίφτ (1667- 1745) ήταν Ιρλανδός συγγραφέας, πολιτικός αρθογράφος και κληρικός, γεννημένος στις 30 Νοεμβρίου του 1667 στο Δουβλίνο. Ο πατέρας του είχε εγκαταλείψει την Αγγλία μετά που έχασαν την περιουσία τους κατά την διάρκεια του Αγγλικού εμφύλιου ενώ η μητέρα του επέστρεψε στην Αγγλία λίγο μετά την γέννηση του. Την φροντίδα του μικρού Τζόναθαν ανέλαβε ο θείος του ο οποίος φρόντισε να έχει μια καλή μόρφωση και να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο του Δουβλίνου. Το 1688 έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές του πήγε στην Αγγλία και βρήκε την μητέρα του, η οποία του βρήκε μια θέση γραμματέα σε έναν διπλωμάτη. Μέσω αυτού προσπάθησε να κάνει πολιτική καριέρα ωστόσο χωρίς μεγάλη επιτυχία.

Το 1692 έκανε ένα μεταπτυχιακό στην Οξφόρδη και διορίστηκε ιερέας της εκκλησίας της Ιρλανδίας. Το 1713 έγινε πρωτοπρεσβύτερος ενώ παράλληλα με τα εκκλησιαστικά του καθήκοντα αρθρογραφούσε για πολιτικά ζητήματα και έγραφε ιστορίες, σατιρικά κείμενα και μυθιστορήματα. Γωστότερο έργο του είναι: «Τα ταξίδια του Γκάλιβερ», μια σάτιρα και κριτική για την κοινωνία με την μορφή φανταστικής περιήγησης σε χώρες γιγάντων και νάνων. Ο Σουίφτ επικρίθηκε για την φιλία του με δύο πολύ νεαρότερες γυναίκες ενώ μεγαλώνοντας έπασχε από το σύνδρομο Μενιέρ, που οδήγησε πολλούς να θεωρήσουν ότι ήταν τρελός. Πέθανε στις 19 Οκτωβρίου του 1745.