Βιογραφία
Ο Μπόρις Πάστερνακ γεννήθηκε στη Μόσχα το 1890 σε μια πλούσια καλλιτεχνική οικογένεια της ανώτερης τάξης. Ο πατέρας του ήταν φημισμένος ζωγράφος, η μητέρα του πιανίστρια με διεθνή αναγνώριση. Ο Μπόρις ασχολήθηκε αρχικά με την μουσική αλλά το 1909 την παράτησε, φοίτησε στη νομική της Μόσχας για 3 χρόνια και το 1912 παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου δεν επιστρατεύτηκε λόγω μιας δυσμορφίας στα πόδια του. Κατά την Οκτωβριανή επανάσταση, αντίθετα με συγγενείς και φίλους της τάξης του, έμεινε στη Ρωσία ενθουσιασμένος και ανυπόμονος για το χείμαρρο νέων ιδεών και δυνατοτήτων που έφερε μαζί της η κοσμοϊστορική αυτή αλλαγή. Το 1922 εξέδωσε τη συλλογή ποιημάτων «Η αδερφή μου, η ζωή», που τον έκανε γνωστό στους λογοτεχνικούς κύκλους και παντρεύτηκε μια νεαρή σπουδάστρια τέχνης. Το 1923 το καθεστώς των Μπολσεβίκων έκανε κατάσχεση στην οικεία της οικογένειας Πάστερνακ, επιτρέποντας τους να μόνο ένα δωμάτιο στην τεράστια έπαυλή τους.Ο Πάστερνακ συνέχισε να εκδίδει έργα ποίησης αλλά τα έσοδα ήταν ελάχιστα και συνεχώς η οικογένεια του (ο γιος του Ευγένιος είχε γεννηθεί το 1923) βρισκόταν σε ένδεια. Μετά την τελική επικράτηση του Στάλιν το 1928, ένα κύμα βίας ξέσπασε στην χώρα, με την αναγκαστική κολλεκτιβοποίηση στην ρωσική ύπαιθρο και την έλλειψη τροφίμων στα αστικά κέντρα. Η έντονη πολιτικοποίηση της εποχής εκείνης έκαναν την προσεκτικά ουδέτερη στάση που τηρούσε ο Πάστερνακ, να φαίνεται ως ενεργή αντίσταση κατά του καθεστώτος. Το 1934 με επίσημη δήλωση του διακήρυξε την πίστη του στην ανεξαρτησία του καλλιτέχνη έναντι στην εκάστοτε πολιτική εξουσία. Τα μέλη της Ένωσης Ρώσων συγγραφέων τον αποκάλεσαν προδότη και γλίτωσε την εξορία και τα καταναγκαστικά έργα γιατί άρεσαν στον Στάλιν που καταγόταν από την Γεωργία, κάποιες μεταφράσεις παραδοσιακών Γεωργιανών ποιημάτων που είχε εκδώσει.
Εξουθενωμένος οικονομικά, ο Πάστερνακ εργάσθηκε ως μεταφραστής για 5 δύσκολα χρόνια. Το 1943 μετέβη στην πρώτη γραμμή του μετώπου μαζί με άλλους συγγραφείς για να εμψυχώσουν τους συμπατριώτες τους που πολεμούσαν τον Γερμανό κατακτητή. Αμέσως μετά το τέλος του πολέμου άρχισε να ετοιμάζει ένα μυθιστόρημα με το όνομα "Δόκτωρ Ζιβάγκο", όπου θα συμπύκνωνε όλη την εμπειρία του. Εργάστηκε για αυτό τον σκοπό ακαταπόνητα για 12 ολόκληρα χρόνια, κατασκευάζοντας μια ιστορία γεμάτη με έρωτα, ποίηση, την ομορφιά της Ρωσικής γης και πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. Το αριστουργηματικό "Δόκτωρ Ζιβάγκο" θεωρήθηκε από τους σοβιετικούς λογοκριτές ως αντιμαρξιστικό και απαγορεύτηκε. Το έργο εκδόθηκε το 1957 στην Ιταλία, και προκάλεσε αίσθηση σε όλο τον κόσμο. Έγινε μπεστ σέλερ και ένα από τα πιο δημοφιλή μυθιστορήματα όλων των εποχών, εξασφαλίζοντας στον Πάστερνακ το νόμπελ λογοτεχνίας. Ύστερα από πιέσεις και απειλές του κομμουνιστικού καθεστώτος αναγκάστηκε να αρνηθεί το βραβείο. Έζησε τα τελευταία του χρόνια σε ένα καθεστώς περιορισμού στο σπίτι του σε προάστιο της Μόσχας. Από τις αρχές του 1959 αρχίζει να καταρρέει σωματικά και ψυχολογικά, αποπειράται να αυτοκτονήσει και αρχίζει να μην εμπιστεύεται κανέναν και φοβάται πως θα τον στείλουν εξορία. Όντως η K.G.B. τον παρακολουθούσε στενά. Στις 30 Μαΐου 1960 πεθαίνει από καρκίνο του πνεύμονα.