ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Μπρούνο 1548 έως 1600 (52)

Το Θείον Φως είναι μέσα στον άνθρωπο, παρουσιάζεται στις αισθήσεις και στην κατανόηση του, όμως ο άνθρωπος το απορρίπτει.


ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

αποσπάσματα

(Την εποχή που εκκλησία και επιστήμη θεωρούσε υποδεέστερο το γυναικείο φύλο, ο Μπρούνο έγραψε):

Εξετάστε λίγο την αλήθεια, σηκώστε τα μάτια σας ψηλά στο δέντρο της γνώσης. Εδώ βλέπεται το σώμα που είναι φίλος σας αρσενικό, εκεί την ψυχή που είναι εχθρός σας, θηλυκό. Εδώ το χάος, αρσενικό, εκεί η οργάνωση, θηλυκό. Εδώ ο ύπνος, αρσενικό, εκεί η αγρύπνια, θηλυκό. Εδώ ο λήθαργος, αρσενικό, εκεί η μνήμη, θηλυκό. Εδώ το μίσος, αρσενικό, εκεί η φιλία, θηλυκό. Εδώ ο φόβος, αρσενικό, εκεί η ασφάλεια, θηλυκό. Όλα τα ελαττώματα είναι αρσενικά ενώ όλες οι αρετές είναι θηλυκές. Η σύνεση, η δικαιοσύνη, η δύναμη, η αυτοκυριαρχία, η ομορφιά, η μεγαλειότητα, η θεότητα… Όπως και αν τις περιγράψετε, τις ονομάσετε ή τις ζωγραφίσετε, είναι όλες θηλυκές.

Ο Τζορντάνο Μπρούνο (Giordano Bruno, 3 Φεβρουαρίου 1548 - 17 Φεβρουαρίου 1600) ήταν Ιταλός φιλόσοφος, αστρονόμος και ποιητής. Γεννήθηκε ως Φίλιππος Μπρούνο το 1548, πιθανότατα στις 3 Φεβρουαρίου, στην πόλη Νόλα της Ιταλίας, κοντά στη Νάπολη. Ο πατέρας του ήταν στρατιώτης στην υπηρεσία των ισπανών της Νάπολης. Σε ηλικία περίπου 11 χρονών πήγε στη Νάπολη για να σπουδάσει φιλολογία, λογική και διαλεκτική. Στα 17 του χρόνια, το 1565, μπήκε στο τάγμα των Δομινικανών και σπούδασε ρητορική, φυσική φιλοσοφία και θεολογία. Πέρασε μια περίοδο δοκιμασίας και στη συνέχεια έγινε μέλος τους τάγματος αλλάζοντας το όνομα του από Φίλιππο σε Τζιορντάνο, προς τιμή ενός από τους δασκάλους του. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1573, σύντομα ωστόσο συγκρούστηκε με τους ανωτέρους του επειδή κράτησε κριτική στάση απέναντι στις εικόνες και έδειξε ενδιαφέρον για τα γραπτά του Έρασμου. Εγκατέλειψε το τάγμα και πήγε στην Ρώμη , οι επιστημονικές αντιλήψεις του θα τον φέρουν σε σύγκρουση με την κοινωνία.

Έτσι το 1576, κατηγορούμενος ως αιρετικός, ξεκινά μια περιπλάνηση στην Ευρώπη, ταξιδεύει σε Γενεύη, Παρίσι, Βυρτεμβέργη, Πράγα. Εργάζεται ως διορθωτής σε τυπογραφείο για να βγάλει τα προς το ζην, προσχωρεί στον Καλβινισμό. Στην Τουλούζη δίνει διαλέξεις περί της αριστοτελικής φιλοσοφίας το 1581 και τον επόμενο χρόνο δημοσιεύει δύο σημαντικές εργασίες πάνω στην τέχνη της μνήμης. Το 1584 διδάσκει στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης όμως το 1585 κρίνεται ανεπιθύμητος από τους «πανεπιστημιακούς» της Οξφόρδης λόγω των ιδεών του και του ισχυρισμού του ότι η φιλοσοφία είναι επιστήμη των εκλεκτών ενώ η θεολογία είχε καταντήσει εργαλείο ελέγχου των αμαθών ανθρώπων. Έφυγε για την Βυττεμβέργη όπου δίδαξε για δύο περίπου έτη την φιλοσοφία του Αριστοτέλη με συνέπεια να αποκτήσει και εκεί φανατικούς εχθρούς, κατέληξε στην Πράγα από όπου αναγκάστηκε επίσης να φύγει όταν οι λουθηρανοί προτεστάντες προχώρησαν τον Ιανουάριο του 1589 σε δημόσιο αφορισμό του, εξαιτίας του έργου του «Εκατόν εξήντα άρθρα» (1588), στο οποίο κατήγγειλε την χριστιανική μισαλλοδοξία και ζητούσε την ελευθερία όλων των θρησκευτικών και φιλοσοφικών απόψεων. Το 1591 έζησε στην Φρανκφούρτη όπου έδινε διαλέξεις για να ζήσει, επέστρεψε τον Αύγουστο στην Ιταλία.

Το 1592 βρέθηκε στην Βενετία καλεσμένος από τον αριστοκράτης Τζιοβάνι Μοσενίγκο για να του παραδώσει μαθήματα. Ο Μοσενίγκι ήταν κρυφός μέλος της Ιεράς εξέτασης και τον κατέδωσε. Ο Μπρούνο συνελήφθη και ανακρίθηκε βασανιζόμενος, κρίθηκε βλάσφημος και αιρετικός και στάλθηκε σιδηροδέσμιος το 1593 στην Ρώμη. Κρατήθηκε φυλακισμένος για 7 χρόνια, κατά τα οποία υπέστη ατελείωτους βασανισμούς και εξευτελισμούς για να αποκηρύξει τις ιδέες του, ότι ο κόσμος είναι άπειρος και δεν έχει όρια, για την ύπαρξη πολλών κόσμων μέσα στο σύμπαν, για την ανυπαρξία της χριστιανικής «Κόλασης», για το ότι θεωρούσε τον Ιησού προφήτη και όχι Θεό. Έμεινε σταθερός στα πιστεύω και τις ιδέες του μέχρι τέλους, «Προτιμώ έναν θαρραλέο θάνατο, από μία δειλή ζωή» έγραψε. Στις 17 Φεβρουαρίου του 1600, στην πλατεία της Ανθαγοράς, κάηκε ζωντανός ύστερα από απόφαση της Ιεράς Εξέτασης, μπροστά σε μεγάλο θρησκόληπτο πλήθος που επευφημούσε.