|
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Μπαραντούνι 1929 έως 1999 (70)
| ||
|---|---|---|---|
|
Από εξορία σε εξορία |
Ο
Αμπντουλάχ Αλ-Μπαραντούνι (Abdullah Al-Baradouni, 1929-1999 ήταν διάσημος ποιητής, συγγραφέας και κριτικός της λογοτεχνίας, από την Υεμένη. Γεννήθηκε στο χωριό Baradoun στην επαρχία Dhamar και σε ηλικία 6 ετών το 1935 έχασε την όρασή του από ευλογιά που ήταν ευρέως διαδεδομένη εκείνη την περίοδο στην Υεμένη.
Ήταν ένα πολύ ενεργητικό και άτακτο παιδί που παρά την τυφλότητα του, συνήθιζε να τρέχει, να παίζει, να συγκρούεται με τοίχους, να σκοντάφτει πάνω σε βράχους και να επιστρέφει στο σπίτι γεμάτος τραύματα και μώλωπες. Η μητέρα του τον αγαπούσε πολύ, αλλά ο πατέρας του –σύμφωνα με λεγόμενά του- δε νοιαζόταν καθόλου καθώς στα μάτια των χωρικών, η αξία ενός γιου έγκειται στο πόσο καλά δουλεύει την οικογενειακή γη και ο Αμπντουλάχ ποτέ δεν όργωσε ή έσκαψε, άρα για τον πατέρα του ήταν άχρηστος.
Ο Μπαραντουνί απέκτησε την πρώιμη εκπαίδευσή του στο χωριό του, σε ένα μικρό παράρτημα του τζαμιού όπου τα παιδιά διδάσκονταν κυρίως το Κοράνι, το οποίο είχε αποστηθίσει σε ηλικία 7 ετών. Στη συνέχεια, με παρότρυνση και βοήθεια από έναν δάσκαλο που είχε εντυπωσιαστεί με την εξαιρετική του μνήμη, μετακόμισε στην πόλη Dhamar για να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 1949, μετά από δέκα χρόνια στην πόλη Dhamar, μετακόμισε στη Σαναά όπου σπούδασε λογοτεχνία, αραβική γραμματική και λεξικογραφία για τέσσερα χρόνια σε ένα ανώτερο κολέγιο για την αραβική γλώσσα και τις θρησκευτικές επιστήμες. Από τα 18 του είχε αρχίσει να γράφει ποιήματα και άρθρα σε εφημερίδες, η ειλικρίνεια κι ευθύτητα του στο να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του, ξεκίνησε να του δημιουργεί προβλήματα, μέχρι που κατηγορήθηκε για αγνωστικισμό και φυλακίστηκε. Ενώ βρισκόταν στη φυλακή, έγραψε ένα ποίημα με τίτλο «Από έναν αναζητητή της γνώσης στον ιμάμη Αχμέντ.» το οποίο διάβασε ο Αχμέντ και εντυπωσιασμένος πήγε στο Νταμάρ και φρόντισε για την απελευθέρωσή του.
Ο Abdullah Al-Baradouni είχε εκπληκτική μνήμη, σε αντίθεση με άλλους διάσημους Άραβες ποιητές, που είχαν συγγενείς, υπηρέτες ή εθελοντές να γράφουν τα ποιήματά τους γραμμή προς γραμμή, εκείνος δομούσε τα ποιήματά του εξ ολοκλήρου στη μνήμη του, τα εξέταζε, τα τροποποιούσε και όταν ήταν έτοιμα τα έγραφε και σε χαρτί. Στη φυλακή συνέθεσε είκοσι πέντε ποιήματα που δεν γράφτηκαν παρά μονάχα μετά που αποφυλακίστηκε ύστερα από 11 μήνες εγκλεισμού. Τα ποιήματά του ήταν πλούσια σε συμβολισμούς, έπλεκε ιστορίες που αντανακλούσαν τις ανησυχίες, τις στενοχώριες και τις σκληρές συνθήκες των ανθρώπων σε μια μαγευτική ποιητική μορφή. Αν και τυφλός, είχε μια εκπληκτική πνευματική σοφία για το τι θα συνέβαινε στην Υεμένη και στον Αραβικό Κόσμο, τα γραπτά του είναι γεμάτα προφητικές μεταφορές και προβλέψεις για το χάος της επερχόμενης αραβικής άνοιξης.
Ο αχ Αλ-Μπαραντούνι ήταν επίσης αρθρογράφος, είχε μια εβδομαδιαία στήλη με τίτλο «Ζητήματα σκέψης και λογοτεχνίας», καθώς και μια μηνιαία στήλη σε περιοδικό με γραπτά που αφορούσαν την ιστορία της λογοτεχνίας και την σύγχρονη αραβική λογοτεχνία. Εργαζόταν επίσης και στον εθνικό ραδιοφωνικό σταθμό της Υεμένης, από το 1964 μέχρι τη μέρα που πέθανε ξαφνικά, από ανακοπή της καρδιάς, στις 30 Αυγούστου του 1999.
|
||