Μπανκιέρι Αντριάνο: Ζωή και Τέχνη

	ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Αντριάνο Μπανκιέρι 1568 έως 1634 (66) ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
	Ο Αντριάνο Μπανκιέρι (Adriano Banchieri, 1568-1634) ήταν Ιταλός συνθέτης, θεωρητικός της μουσικής, οργανίστας και ποιητής της περιόδου της Ύστερης Αναγέννησης και του πρώιμου Μπαρόκ. Ήταν ένας πρωτοπόρος στη μουσική σκηνή της Μπολόνια, της Ιταλίας, η μουσική και τα γραπτά του γεφυρώνουν το χάσμα ανάμεσα στην Αναγέννηση και την περίοδο του Μπαρόκ, καθιστώντας τον έναν σημαντικό παράγοντα στη μετάβαση μεταξύ αυτών των δύο σημαντικών εποχών στην ιστορία της μουσικής. Ο Μπανκιέρι βαφτίστηκε Τομάσο ωστόσο μετονομάστηκε σε Αντριάνο όταν, το 1589 εισήλθε στο τάγμα των Ολιβετιανών (Βενεδικτίνων) μοναχών. Εκεί διδάχτηκε μουσική και τεχνική παιξίματος και αρχικά ήταν περισσότερο γνωστός ως οργανίστας. Από το 1592 έως το 1609 εκτελούσε χρέη οργανίστα σε μονές στη Λούκα, την Ίμολα, τη Βερόνα και τη Βενετία. Το 1609 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη μονή San Michele del Bosco στις παρυφές της γενέτειράς του, Μπολόνια. Εκεί ίδρυσε, το 1615, την Accademia dei Floridi. Ήδη από το 1618 στον Μπανκιέρι είχε απονεμηθεί τιμητικά ο τίτλος του Ηγουμένου της μονής του. Το 1634 μετακινήθηκε στην μονή του Αγόυ Βερνάρδου της Μπολόνια, αλλά πέθανε από αποπληξία τον ίδιο χρόνο. Ο Banchieri είναι περισσότερο γνωστός σήμερα για τη χορωδιακή του μουσική, ιδίως τα μαντριγάλια και τις καντσονέτες του. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από τους ζωηρούς ρυθμούς τους και τις καθαρές, κειμενοκεντρικές μουσικές γραμμές. Ως οργανίστας, ο Banchieri σύνθεσε πολλά κομμάτια για το όργανο. Τα έργα του δίνουν μια εικόνα του εξελισσόμενου πληκτρολογιακού στυλ της πρώιμης περιόδου του Μπαρόκ. Πέρα από τις συνθέσεις του, ήταν επίσης σημαντικός θεωρητικός της μουσικής. Έγραψε αναλύσεις που παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για τις πρακτικές ερμηνείας και τις συνθετικές τεχνικές της εποχής του.

Αντριάνο Μπανκιέρι 1568 έως 1634 (66)

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

Ο Αντριάνο Μπανκιέρι (Adriano Banchieri, 1568-1634) ήταν Ιταλός συνθέτης, θεωρητικός της μουσικής, οργανίστας και ποιητής της περιόδου της Ύστερης Αναγέννησης και του πρώιμου Μπαρόκ. Ήταν ένας πρωτοπόρος στη μουσική σκηνή της Μπολόνια, της Ιταλίας, η μουσική και τα γραπτά του γεφυρώνουν το χάσμα ανάμεσα στην Αναγέννηση και την περίοδο του Μπαρόκ, καθιστώντας τον έναν σημαντικό παράγοντα στη μετάβαση μεταξύ αυτών των δύο σημαντικών εποχών στην ιστορία της μουσικής.

Ο Μπανκιέρι βαφτίστηκε Τομάσο ωστόσο μετονομάστηκε σε Αντριάνο όταν, το 1589 εισήλθε στο τάγμα των Ολιβετιανών (Βενεδικτίνων) μοναχών. Εκεί διδάχτηκε μουσική και τεχνική παιξίματος και αρχικά ήταν περισσότερο γνωστός ως οργανίστας. Από το 1592 έως το 1609 εκτελούσε χρέη οργανίστα σε μονές στη Λούκα, την Ίμολα, τη Βερόνα και τη Βενετία. Το 1609 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη μονή San Michele del Bosco στις παρυφές της γενέτειράς του, Μπολόνια. Εκεί ίδρυσε, το 1615, την Accademia dei Floridi.

Ήδη από το 1618 στον Μπανκιέρι είχε απονεμηθεί τιμητικά ο τίτλος του Ηγουμένου της μονής του. Το 1634 μετακινήθηκε στην μονή του Αγόυ Βερνάρδου της Μπολόνια, αλλά πέθανε από αποπληξία τον ίδιο χρόνο.

Ο Banchieri είναι περισσότερο γνωστός σήμερα για τη χορωδιακή του μουσική, ιδίως τα μαντριγάλια και τις καντσονέτες του. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από τους ζωηρούς ρυθμούς τους και τις καθαρές, κειμενοκεντρικές μουσικές γραμμές.

Ως οργανίστας, ο Banchieri σύνθεσε πολλά κομμάτια για το όργανο. Τα έργα του δίνουν μια εικόνα του εξελισσόμενου πληκτρολογιακού στυλ της πρώιμης περιόδου του Μπαρόκ.

Πέρα από τις συνθέσεις του, ήταν επίσης σημαντικός θεωρητικός της μουσικής. Έγραψε αναλύσεις που παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για τις πρακτικές ερμηνείας και τις συνθετικές τεχνικές της εποχής του.