Καμπανέλλης: Ζωή και Τέχνη

	ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Καμπανέλλης 1922 έως 2011 (89) Το δράμα είναι πως ό,τι ολέθριο γίνεται αντί ν’ αποτελέσει ένα «κακό προηγούμενο προς αποφυγήν» καταντά μια άδεια για να γίνονται στο μέλλον χειρότερα. ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
	Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης(1922 - 2011) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και στιχουργός. Γεννήθηκε στη Νάξο, στις 2 Δεκεμβρίου του 1921, όγδοος από εννέα παιδιά σε μια οικογένεια με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός ο οποίος πτώχευσε το 1935 οπότε και κατέβηκε με την οικογένεια του στην Αθήνα προς αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής. Έζησαν δύσκολα χρόνια κι ο Ιάκωβος χρειάστηκε να εργαστεί για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια, μαθήματα παρακολούθησε σε νυχτερινό γυμνάσιο χωρίς να το τελειώσει. Στο ξεκίνημα του Β’ παγκοσμίου πολέμου σχεδίαζε να πάει στη Μέση Ανατολή τελικά βρέθηκε στην Αυστρία όπου τον συνέλαβαν οι Ναζί και τον έκλεισαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν μέχρι το τέλος του πολέμου. Επιστρέφοντας στην Αθήνα παρακολούθησε μία παράσταση στο θέατρο τέχνης του Κάρολου Κουν και όπως ο ίδιος είπε αργότερα: «εκεί ανακάλυψα τον εαυτό μου και τον προορισμό μου Έδωσε εξετάσεις σε διάφορες δραματικές σχολές αλλά τον απέρριπταν συνέχεια λόγω έλλειψης απολυτηρίου. Αποφασισμένος να μπει στον χώρο του θεάτρου με κάθε τρόπο, ξεκίνησε να γράφει θεατρικά έργα. Το 1949 προτείνει στο Εθνικό Θέατρο το έργο «Ο Χορός πάνω στα στάχυα » που απορρίπτεται, ωστόσο το 1950 ο ιδιοκτήτης ενός μικρού θεάτρου της Καλλιθέας, αποφασίζει να το ανεβάσει. Το έργο γίνεται επιτυχία και τα επόμενα χρόνια ο Καμπανέλλης γνωρίζει πολλές επιτυχίες με έργα όπως: «Ο μπαμπάς ο πόλεμος», «Οδυσσέα γύρισε σπίτι», «Η οδός», «Ο γορίλας και η Ορτανσία». Το 1954 - γνωρίζει την Μελίνα Μερκούρη η οποία του ζητάει ένα πρωτότυπο κείμενο κι εκείνος γράφει το «Στέλλα με τα κόκκινα γάντια» το οποίο γίνεται μεγάλη επιτυχία, πρώτα θεατρική και αργότερα κινηματογραφική. Τα επόμενα χρόνια ο Καμπανέλλης θα γράψει δεκάδες θεατρικά έργα με πιο σημαντικά τα "Έβδομη μέρα της δημιουργίας", "Η Αυλή των θαυμάτων", "Ηλικία της νύχτας", "Παραμύθι χωρίς όνομα", "Γειτονιά των Αγγέλων", "Βίβα Ασπασία", "Οδυσσέα γύρισε σπίτι", "Αποικία των τιμωρημένων", "Το μεγάλο μας τσίρκο", " "Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα". Επίσης ασχολήθηκε με τον κινηματόγραφο ως σεναριογράφος: (Στέλλα, Δράκος, Ποτάμι, Αρπαγή της Περσεφόνης) και ως στιχουργός(Παραμύθι χωρίς όνομα του Χατζιδάκι, Το μεγάλο τσίρκο του Ξαρχάκου, Κύκλος με την κιμωλία του Μαμαγκάκη, κ,α) Σταθμό στην καριέρα του αποτελεί το έργο «Το μεγάλο μας τσίρκο», το οποίο είχε υπόγεια πολιτικά μηνύματα και παίχτηκε επί δικτατορίας το 1973 συνεπαίρνοντας το κοινό με πρωταγωνιστές τους Καζάκο Καρέζη και τον Ξυλούρη να τραγουδάει. Το 1963 είχε γράψει και ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο με τίτλο «Μαουτζάουζεν». Ο Καμπανέλλης τον Οκτώβριο του 1981 τοποθετήθηκε στη θέση του διευθυντή ραδιοφωνίας της ΕΡΤ ενώ το 1999 έγινε ακαδημαϊκός στην έδρα του Θεάτρου της Ακαδημίας Αθηνών. Απεβίωσε στις 29 Μαρτίου 2011 λίγες μέρες μετά τη γυναίκα του Νίκη, λόγω επιπλοκών της νεφροπάθειας από την οποία έπασχε τα τελευταία του χρόνια. ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ, Μαουτχάουζεν

Καμπανέλλης 1922 έως 2011 (89)

Το δράμα είναι πως ό,τι ολέθριο γίνεται αντί ν’ αποτελέσει ένα «κακό προηγούμενο προς αποφυγήν» καταντά μια άδεια για να γίνονται στο μέλλον χειρότερα.

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης(1922 - 2011) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και στιχουργός. Γεννήθηκε στη Νάξο, στις 2 Δεκεμβρίου του 1921, όγδοος από εννέα παιδιά σε μια οικογένεια με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός ο οποίος πτώχευσε το 1935 οπότε και κατέβηκε με την οικογένεια του στην Αθήνα προς αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής. Έζησαν δύσκολα χρόνια κι ο Ιάκωβος χρειάστηκε να εργαστεί για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια, μαθήματα παρακολούθησε σε νυχτερινό γυμνάσιο χωρίς να το τελειώσει. Στο ξεκίνημα του Β’ παγκοσμίου πολέμου σχεδίαζε να πάει στη Μέση Ανατολή τελικά βρέθηκε στην Αυστρία όπου τον συνέλαβαν οι Ναζί και τον έκλεισαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν μέχρι το τέλος του πολέμου. Επιστρέφοντας στην Αθήνα παρακολούθησε μία παράσταση στο θέατρο τέχνης του Κάρολου Κουν και όπως ο ίδιος είπε αργότερα: «εκεί ανακάλυψα τον εαυτό μου και τον προορισμό μου Έδωσε εξετάσεις σε διάφορες δραματικές σχολές αλλά τον απέρριπταν συνέχεια λόγω έλλειψης απολυτηρίου. Αποφασισμένος να μπει στον χώρο του θεάτρου με κάθε τρόπο, ξεκίνησε να γράφει θεατρικά έργα.

Το 1949 προτείνει στο Εθνικό Θέατρο το έργο «Ο Χορός πάνω στα στάχυα » που απορρίπτεται, ωστόσο το 1950 ο ιδιοκτήτης ενός μικρού θεάτρου της Καλλιθέας, αποφασίζει να το ανεβάσει. Το έργο γίνεται επιτυχία και τα επόμενα χρόνια ο Καμπανέλλης γνωρίζει πολλές επιτυχίες με έργα όπως: «Ο μπαμπάς ο πόλεμος», «Οδυσσέα γύρισε σπίτι», «Η οδός», «Ο γορίλας και η Ορτανσία». Το 1954 - γνωρίζει την Μελίνα Μερκούρη η οποία του ζητάει ένα πρωτότυπο κείμενο κι εκείνος γράφει το «Στέλλα με τα κόκκινα γάντια» το οποίο γίνεται μεγάλη επιτυχία, πρώτα θεατρική και αργότερα κινηματογραφική. Τα επόμενα χρόνια ο Καμπανέλλης θα γράψει δεκάδες θεατρικά έργα με πιο σημαντικά τα "Έβδομη μέρα της δημιουργίας", "Η Αυλή των θαυμάτων", "Ηλικία της νύχτας", "Παραμύθι χωρίς όνομα", "Γειτονιά των Αγγέλων", "Βίβα Ασπασία", "Οδυσσέα γύρισε σπίτι", "Αποικία των τιμωρημένων", "Το μεγάλο μας τσίρκο", " "Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα". Επίσης ασχολήθηκε με τον κινηματόγραφο ως σεναριογράφος: (Στέλλα, Δράκος, Ποτάμι, Αρπαγή της Περσεφόνης) και ως στιχουργός(Παραμύθι χωρίς όνομα του Χατζιδάκι, Το μεγάλο τσίρκο του Ξαρχάκου, Κύκλος με την κιμωλία του Μαμαγκάκη, κ,α) Σταθμό στην καριέρα του αποτελεί το έργο «Το μεγάλο μας τσίρκο», το οποίο είχε υπόγεια πολιτικά μηνύματα και παίχτηκε επί δικτατορίας το 1973 συνεπαίρνοντας το κοινό με πρωταγωνιστές τους Καζάκο Καρέζη και τον Ξυλούρη να τραγουδάει. Το 1963 είχε γράψει και ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο με τίτλο «Μαουτζάουζεν». Ο Καμπανέλλης τον Οκτώβριο του 1981 τοποθετήθηκε στη θέση του διευθυντή ραδιοφωνίας της ΕΡΤ ενώ το 1999 έγινε ακαδημαϊκός στην έδρα του Θεάτρου της Ακαδημίας Αθηνών. Απεβίωσε στις 29 Μαρτίου 2011 λίγες μέρες μετά τη γυναίκα του Νίκη, λόγω επιπλοκών της νεφροπάθειας από την οποία έπασχε τα τελευταία του χρόνια.

ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ, Μαουτχάουζεν