ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σεργκέι Γεσένιν 1895 έως 1925 (30)

Όλα θα περάσουν σαν καπνός από λευκές μηλιές, αρπαγμένες από το χρυσό του φθινοπώρου. Δεν θα είμαι πλέον νέος.


ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

Δε μετανιώνω

Το ποίημα του αποχαιρετισμού

Αντίο, φίλε μου, αντίο.
Αγάπη μου, στην καρδιά μου σʼ έχω.
Κι αν χωρίζουμε, της μοίρας μας ήταν γραφτό,
Και πάλι σύντομα στο μέλλον θα ενωθούμε.
Αντίο, φίλε μου ,χωρίς χειραψία ή λέξη να σου πω,
Μη λυπηθείς – ούτε τα φρύδια να ζαρώσεις.
Ο θάνατος τίποτα καινούριο δεν είναι στη ζωή
Και σίγουρα ούτε η ζωή κάτι καινούριο είναι.

Ο Σεργκέι Αλεξάντροβιτς Γεσένιν , (3 Οκτωβρίου 1895 - 28 Δεκεμβρίου 1925) ήταν ένας από τους πιο δημοφιλής Ρώσους ποιητής του 20ου αιώνα. Γιος φτωχών χωρικών, γεννήθηκε στην Κεντρική Ρωσία, στο χωριό Κωνσταντίνοβο και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο σπίτι των παππούδων του καθώς οι γονείς του έφυγαν για να δουλέψουν στην πόλη. Μεγάλωσε με 3 ενήλικες θείους που του φέρθηκαν ιδιαίτερα σκληρά όπως περιέγραψε στην αυτοβιογραφία του. Από μικρός έβρισκε διέξοδο στην ποίηση και έγραψε το πρώτο του ποίημα σε ηλικία 9 ετών. Σπούδασε για 1 χρόνο ιστορία της λογοτεχνίας στο λαϊκό Πανεπιστήμιο Σανιάβσκι αλλά αναγκάστηκε να διακόψει λόγω οικονομικών προβλημάτων και έπιασε δουλειά ως διορθωτής κειμένων σε μια εκδοτική εταιρία. Το 1915 πήγε στην Αγία Πετρούπολη για 2 χρόνια και επέστρεψε στη Μόσχα το 1917.

Ο Γεσένιν έβλεπε με συμπάθεια τους σοσιαλιστές επαναστάτες και υποδέχτηκε με ενθουσιασμό την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, αλλά γρήγορα απογοητεύτηκε και τα επόμενα χρόνια θα κριτικάρει την Κυβέρνηση των Μπολσεβίκων με ποιήματα και άρθρα. Το 1918 έκανε έναν γιο με την δεύτερη γυναίκα του την οποία σύντομα εγκατέλειψε για κάποια άλλη. Στη σύντομη ζωή του ο Γεσένιν έκανε 6 ή 8 γάμους και 4 παιδιά, ενώ πολλοί μελετητές ισχυρίζονται πως διατηρούσε παράλληλα σχέσεις και με άνδρες. Έγραψε ποιήματα με μεγάλη απήχηση στον Ρωσικό λαό, συγχρόνως έπινε πολύ και προκαλούσε ασταμάτητα σκάνδαλα. Τα συχνά μεθύσια, οι καταστροφές σε δωμάτια ξενοδοχείων, τα επεισόδια σε εστιατόρια και οι επεισοδιακοί χωρισμοί έπαιρναν μεγάλη έκταση και γινόταν πρώτο θέμα στον τύπο.

Προτελευταία σύζυγός του ήταν η κατά 18 έτη μεγαλύτερη του, Αμερικανίδα χορεύτρια η Ισιδώρα Ντάνκαν. Κατά τη διαμονή του με την Ντάνκαν στο Παρίσι, έπαθε μια σοβαρή κρίση και εισήχθη στο ψυχιατρικό νοσοκομείο. Τον Μάιο του 1923 επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου παντρεύτηκε, για τελευταία φορά, με την εγγονή του Λέοντα Τολστόι. Κι αυτός ο γάμος κράτησε μερικούς μήνες μόνο. Ο Γεσένιν βυθιζόταν ολοένα και πιο βαθιά στην κατάθλιψη και τον αλκοολισμό, ωστόσο η περίοδος αυτή είναι συγχρόνως εξαιρετικά δημιουργική, γράφει μερικά από τα πιο σπουδαία ποιήματα του. Το 1925 νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο και 2 μέρες μετά το εξιτήριο, στις 27 Δεκεμβρίου του 1925, έκοψε τις φλέβες των καρπών του με ένα μαχαίρι και έγραψε ένα αποχαιρετιστήριο ποίημα με το αίμα του. Πρόλαβαν να τον σώσουν όμως την επομένη κατάφερε να πεθάνει, όταν κρεμάστηκε από τις σωλήνες κεντρικής θέρμανσης με το λουρί της βαλίτσας του.