ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σπύρος Βασιλείου 1903 έως 1985 (82)

ΕΛΛΗΝΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ


ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ



Ο Σπύρος Βασιλείου ;ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς και παραγωγικούς Έλληνες εικαστικούς καλλιτέχνες του 20ου αιώνα Εκτός της ζωγραφικής, ασχολήθηκε με αγιογραφία, χαρακτική, σκηνογραφία, διακόσμηση και δημιούργησε πάνω απο 5500 έργα. Γεννήθηκε στο Γαλαξίδι στις 16 Ιουνίου 1903 και επειδή λίγους μήνες πριν η οικογένεια είχε χάσει από αιφνίδιο θάνατο ένα μωρό με το όνομα Σπύρος, του δώσανε το ίδιο όνομα και δεν πήγαν να τον δηλώσουν στο ληξιαρχείο. Ο ζωγράφος, πήρε την θέση του συνονόματου αδελφού του κι η ταυτότητα του έγραφε γεννηθείς το 1902. Μεγάλωσε δείχνοντας αγάπη για το σχέδιο και κατάφερε να πάρει μια υποτροφία από τους πρόκριτες του Γαλαξιδίου ώστε να πάει στην Αθήνα και να σπουδάσει στην Καλών Τεχνών. Μετά τη σχολή και κατά το διάστημα 1923-19256 μαθήτευσε στο εργαστήριο του Λύτρα ενώ από το 1927 ξεκίνησε να συνεργάζεται με εφημερίδες και περιοδικά δημοσιεύοντας σχέδια και κάνοντας εικονογραφήσεις. Το 1929 πραγματοποιήθηκε η πρώτη του ατομική έκθεση ζωγραφικής. Με γνωριμίες από αυτήν την έκθεση ξεκίνησε να σκηνογραφεί θεατρικά έργα, έφτασε να σκηνογραφήσει περισσότερα απο 140 στο σύνολο της ζωή του. Το 1930 θα βραβευτεί για τα σχέδια της διακόσμησης του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη και με το χρηματικό έπαθλο του βραβείου ταξίδεψε στην Ευρώπη ερχόμενος σε επαφή με το έργο μεγάλων σύγχρονων του ζωγράφων. Η εικονογράφηση του ναού του Αγίου Διονυσίου θα γίνει το διάστημα 1936-1939. Το 1941 παντρεύτηκε και τα επόμενα χρόνια απέκτησε δύο κόρες.

Στην Κατοχή ασχολείται με την χαρακτική καθώς δεν μπορεί να βρει χρώματα να ζωγραφίσει. Το 1948 ξεχωρίζει η συμμετοχή του στην Πανελλήνια Έκθεση και μεταξύ άλλων εικονογραφεί το Αναγνωστικό της Ε’ τάξης του Δημοτικού Σχολείου. Από το 1950 παραμένει στενός συνεργάτης της Ραλλούς Μάνου στις παραστάσεις του Ελληνικού χοροδράματος, συνεργάζεται με πολλές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, δημιουργεί αφίσες και διαφημιστικό υλικό για τον ΕΟΤ διαμορφώνει τη σκηνή του θεάτρου της Δώρας Στράτου στο λόφο του Φιλοπάππου. Όλα αυτά τα χρόνια δεν σταματάει να εκθέτει πίνακες του και το 1969 εκδίδει το αυτοβιογραφικό λεύκωμα “Φώτα και Σκιές” επ’ ευκαιρίας των 40 χρόνων στην σκηνογραφία. Το 1970 εκθέτει στο Λονδίνο και στην Κύπρο και για πρώτη φορά κάνει την καλλιτεχνική επιμέλεια σε παράσταση αρχαίας τραγωδίας στην Επίδαυρο Από το 1971 έως το 1974 οργανώνει ατομικές εκθέσεις σε μεγάλες πόλεις της Ευρώπης και το 1975 γίνεται η πρώτη αναδρομική του έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη. Υπολόγιζε τότε τα έργα του σε 5.000. Τα επόμενα χρόνια θα πυκνώσει τη συμμετοχή του σε ομαδικές εκθέσεις. Το 1980 οργανώθηκε επετειακή έκθεση πινάκων του, το 1982 έκανε την τελευταία του σκηνογραφία για το θέατρο, το 1983 τον τίμησε με δεύτερη αναδρομική έκθεση η Εθνική Πινακοθήκη. Πέθανε δυο χρόνια μετά, στις 22 Μαρτίου του 1985.

Σπύρος Βασιλείου Πίνακες