Βαγιέχο Σέζαρ

Βαγιέχο Σέζαρ 1892 έως 1938 (46)

Αποφθέγματα Ποιήματα

«Οι τέχνες (ζωγραφική, ποίηση, κ.λπ.) δεν είναι μόνο αυτές τέχνες. Το φαγητό, το ποτό, το περπάτημα είναι επίσης τέχνες, κάθε πράξη είναι μια τέχνη.»

Βιογραφία

Ο Σέζαρ Βαγιέχο (César Vallejo, 16 Μαρτίου 1892 - 15 Απριλίου 1938) ήταν περουβιανός ποιητής, από τους σημαντικότερους Λατινοαμερικάνους ποιητές του 20ου αιώνα. Γεννήθηκε στο απομακρυσμένο χωριό Σαντιάγο Ντε Τσούκο του Περού ένα από τα έντεκα παιδιά μιας φτωχής έντονα θρησκευόμενης οικογένειας.

Ξεκίνησε σπουδές λογοτεχνίας αλλά σταμάτησε λόγω έλλειψης χρημάτων, αναγκάστηκε να εργαστεί σε φυτείες και εργοστάσια γνωρίζοντας από πρώτο χέρι την εκμετάλλευση των εργοδοτών, γεγονός που τον επηρέασε και στην ποίηση και στις πολιτικές του πεποιθήσεις. Κατάφερε να πάρει πτυχίο λογοτεχνίας το 1915 και μετακόμισε στη Λίμα εργάστηκε ως δάσκαλος και το 1919 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή “Οι Μαύροι Μαντατοφόρο οι” με χρήματα που είχε κερδίσει σε ένα ποιητικό διαγωνισμό. Τον ίδιο χρόνο έχασε την εργασία του επειδή αρνήθηκε να παντρευτεί μια κοπέλα με την οποία είχε ερωτική σχέση.

Το 1920 κατηγορήθηκε ότι προετοίμαζε εξέγερση και φυλακίστηκε για 120 ημέρες, στην πραγματικότητα τιμωρήθηκε για τις αριστερές του ιδέες. Το 1922 δημοσίευσε την δεύτερη ποιητική του συλλογή που έγραφε στην φυλακή και τον επόμενο χρόνο, κι επειδή κινδύνευε να ξαναβρεθεί στην φυλακή λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, αποφάσισε να μεταναστεύσει στο Παρίσι. Έζησε εκεί μια ζωή μέσα σε μεγάλη φτώχεια, συχνά άστεγος και χωρίς τροφή, αγνοημένος από κοινό και εκδότες, γράφοντας ποιήματα για μια ακόμη ποιητική συλλογή. Πέθανε το 1938 από άγνωστη αιτία, σήμερα εικάζεται πως μπορεί να ήταν ελονοσία. Λίγο πριν πεθάνει παραληρούσε φωνάζοντας πως ήθελε να πάει στην Ισπανία να πολεμήσει στο πλευρό των δημοκρατικών δυνάμεων (ισπανικός εμφύλιος).