ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Αντρέα Απιάνι 1754 έως 1817 (63)

ΙΤΑΛΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΝΕΟΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ


ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ



Ο Αντρέα Απιάνι, (Αndrea Αppiani, Μιλάνο 1754 –31/05/ 1817), ήταν Ιταλός νεοκλασσικός ζωγράφος. Γεννήθηκε στο Μιλάνο και προοριζόταν για γιατρός όπως τον πατέρα του όμως εκείνος ήθελε να γίνει ζωγράφος και μαθήτευσε κοντά σε φημισμένους ζωγράφους και γλύπτες της πόλης ενώ από το 1776 σπούδασε στην ακαδημία καλών τεχνών ζωγραφική και τοιχογραφία. Έγινε διάσημος με τις τοιχογραφίες του σε εκκλησίες όπως και στη βασιλική έπαυλη της Μόντσα (1789). Μετά την επικράτηση των Γάλλων στο Μιλάνο, έγινε επίσημος ζωγράφος του Ναπολέοντα, ζωγράφισε πολλές προσωπογραφίες τόσο του αυτοκράτορα όσο και των αυλικών του κι έκανε τοιχογραφίες σε βασιλικά ανάκτορα. Με την εύνοια του Ναπολέοντα κυριάρχησε στην καλλιτεχνική ζωή της πόλης, έγινε έφορος καλών τεχνών και διευθυντής της πινακοθήκης. Όταν το 1814 ο Ναπολέοντας ηττήθηκε και η πολιτική κατάσταση άλλαξε, ο Απιάνι βρέθηκε σε δυσμένεια και του δημεύτηκε η περιουσία. Έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής, μέχρι το 1817, σε μεγάλη φτώχεια. Σήμερα εκτιμάται περισσότερο για τις προσωπογραφίες του. ΑΝΤΡΕΑ ΑΠΙΑΝΙ ΠΙΝΑΚΕΣ